Blackfilm - Blackfilm

1. Come & See / 2. Interference / 3. Untitled / 4. Stalingraad / 5. Sonaa / 6. Five Years / 7. Eastern / 8. Midnight to 4 am / 9. Mahabharata / 10. Atlantikend

Spectraliquid / May 2008

Ο κύριος Blackfilm κάνει τα πάντα για να κρατάει την ταυτότητά του μυστική. Όνομα δεν ξέρουμε. Τα credits του ντεμπούτου του δεν λένε πρακτικά τίποτα (Αν και έχω εντύπωση ότι στο Mahabhaaata τραγουδάει η Katja). Υποθέτω από στοιχεία από εδώ κι από εκεί ότι είναι Ούγγρος που κατοικεί στο Λονδίνο. Η καλύτερη φωτογραφία που βρήκα είναι αυτή λίγο πιο κάτω...
Έτσι, μόνο ο ήχος μπορεί να μας περιγράψει την ταυτότητα αυτού του καλλιτέχνη…

Ξέρετε, για να γραφτεί μια κριτική, χρειάζεται να ακουστεί το άλμπουμ απανωτές φορές. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, αυτό ήταν αρκετά δύσκολο. Διότι σε κάθε ακόμα ακρόαση του Five Years, ή του Mahabhaata, η διάθεσή μου βυθιζόταν σε όλο και βαθύτερο σκοτάδι (spacelab, μισθό δεν παίρνω, αλλά θέλω επίδομα βαρέως και ανθυγιεινού, ακούς;).
Σε κάποιες περιπτώσεις, μάλιστα, γινόταν εθιστικό: η τελειότητα του δεκάλεπτου Stalingrad, με τους trip hop ρυθμούς να διακόπτονται από τρομακτικά έγχορδα και δεκάδες διαφορετικούς θορύβους, δίνει την εντύπωση ότι περπατάμε στην πόλη, σε κάποια στιγμή που η μάχη έχει κοπάσει, αλλά δεν ξέρουμε τι θα πεταχτεί από τη γωνία. Σταματάμε, να αφουγκραστούμε τι συμβαίνει στον κάθετο δρόμο – κάποιοι περνάνε. Η πορεία συνεχίζει μόλις σταματάνε να ακούγονται, αλλά τότε, μέσα από ένα μαγαζί με γκρεμισμένη πόρτα, μια γυναίκα ακούγεται να τραγουδάει «Tomorrow may never come».
Soundtrack. Αυτή είναι ίσως η καλύτερη λέξη για να περιγράψουμε αυτό που μόλις ακούστηκε. Και έτσι προσεγγίζει ο Blackfilm όλο το ομώνυμο άλμπουμ. Διότι δεν αποδεικνύεται μόνο μάστορας των breaks και των εγχόρδων, αλλά και των ηχητικών εφέ και της μελωδίας. Ειδικά τα βιολιά και το πιάνο του Interference αφήνουν να υπονοηθεί μια κλασσική μουσική παιδεία, όπως έχουν και όλοι οι γνωστοί μάστορες των soundtracks. Μια μουσική παιδεία που συνδυάζεται με έναν ψυχισμό αδιαμφισβήτητα πλούσιο σε συναισθήματα, καθώς και ισχυρές δόσεις ταλέντου. Μην ξεγελαστείτε από το γεγονός ότι ο Kattoo έκανε το mastering αυτού του άλμπουμ: ο μαθητής (Blackfilm) έχει ήδη ξεπεράσει το δάσκαλο, αφού ο Kattoo έχει να βγάλει κάτι εφάμιλλο ή καλύτερο από τις μέρες των Beefcake, και αφού το μουσικό είδος είναι παρεμφερές, αλλά όχι ίδιο.

Με λίγα λόγια, το πρώτο κανονικό άλμπουμ της Spectraliquid έχει βάθος, δική του ταυτότητα που διαπερνά τα όρια των μουσικών ειδών, και ανοίγει την όρεξη. Με τέτοιο ξεχωριστό στίγμα, η Spectraliquid θα χρειαστεί μόνο μία-δυο εμπορικές επιτυχίες (στα μέτρα της σκηνής, αλλά μην ξεχνάμε ότι η Ant-Zen χρειάστηκε 32 κυκλοφορίες για να φτάσει στο Singrum του P.A.L και το Bunkertor 7 των :wumpscut:) για να καθιερωθεί ανάμεσα στα μεγάλα ονόματα του χώρου.

• http://www.myspace.com/blackfilmmusic 
  
• http://www.spectraliquid.com