|
 Vladislav Delay - Whistleblower
1. Whistleblower / 2. Wanted to (Kill) / 3. Stop Talking / 4. I Saw A Polysexual / 5. Lumi / 6. He Lived Deeply / 7. Recovery Idea
Huume / 11 May 2007
Θα μπορούσα κάλλιστα να γράψω για
το ¨Whistleblower¨ ότι ανήκει
στον ευρύτερο χώρο του experimental / ambient, ότι είναι η δωδέκατη δουλειά του, ως Vladislav Delay και ότι με το Anima του 2001 από
την Mille Plateaux αφήνει τον minimal/techno ήχο του που
τον χαρακτήριζε και αρχίζει να πειραματίζεται ολοένα και περισσότερο με τα albums που
ακολούθησαν (Naima, Demo(n) Tracks, The Four Quarters). Τέλος να
έκλεινα σημειώνοντας ότι ο Sasu Ripatti είναι ένας
πολυτάλαντος καλλιτέχνης και φυσικά αυτό μας το αποδεικνύει με τα διάφορα projects του (Luomo, Sistol, Conoco, Uusitalo) αλλά και με
συνεργασίες όπως αυτή με την AGF –κυρίως- και τον Craig Armstrong στους The Dolls.
Αναρωτιέμαι αν κάποιος μετά την
ανάγνωση της πρώτης παραγράφου θα πήγαινε να αγοράσει την τελευταία δουλεία του
Delay…αμφιβάλω…
(φυσικά εξαίρεση στον κανόνα είναι ο κόσμος που παρακολουθεί τον καλλιτέχνη
αρκετά χρόνια πλέον).
 Ο Sasu Ripatti πριν ασχοληθεί
με την ηλεκτρονική μουσική ήταν drummer σε jazz συγκρότημα, κάτι που ασφαλώς είναι στα πλεονεκτήματα του
όσον αφορά την μουσική παιδεία που κατέχει. Χωρίς να περιορίζεται μουσικά από
τις κατά περιόδους εταιρίες που κυκλοφορούσε τις δουλείες του, όπως η Chain Reaction ή Mille Plateaux - εταιρίες
κολοσσοί στον χώρο του techno / glitch / experimental - φαίνεται ότι με την ίδρυση της δικής
του Huume δημιουργεί
πλέον νέες τάσεις στην σύγχρονη ηλεκτρονική μουσική. Ειδικά ως Luomo, αν και side project, έχει κάνει
πολύ ¨θόρυβο¨ και θεωρείται -όχι άδικα- ως ένας από τους μουσικούς που
ξεκίνησαν αυτό που ονομάζεται στις μέρες μας micro – house. Παρ’όλη αυτή την επιτυχία με αυτό το project, ο ίδιος μένει
συγκεντρωμένος στο πρώτο του main project που τον
ανέδειξε.
Ως Vladislav Delay μπορεί να
πειραματιστεί όσο δεν πειραματίζεται με όλα τα υπόλοιπα projects του. Αυτό
είναι εμφανές σε όλες τις δουλείες του ως Delay. Με το Whistleblower συνεχίζει τα
επιτυχημένα ¨πειράματα¨ των τριών προηγούμενων albums του, με την μόνη διαφορά ότι
¨συλλέγει¨ τα καλύτερα στοιχεία από το παρελθόν του συνδυάζοντάς τα με νέες
μουσικές φόρμες στην σύγχρονη ηλεκτρονική μουσική. Το να βάλεις κάποια όρια
στην πειραματική μουσική είναι σαν να αποσπάς με την βία το laptop του μουσικού.
Όσοι λοιπόν από τους μουσικούς έβαλαν όρια σε αυτό που ονομάζεται experimental -ηθελημένα ή
άθελα τους- το μόνο που κατάφεραν είναι να εγκλωβιστούν οι ίδιοι στις εμμονές
τους. Ίσως μερικές φορές πρέπει να είσαι λίγο διαλλακτικός με αυτά που
συμβαίνουν γύρω σου για να κάνεις το επόμενο βήμα που θέλεις. Ο Φιλανδός Vladislav Delay πιστεύω ότι το
καταφέρνει αυτό κρίνοντας τον από την μουσική του.
Είναι το λιγότερο ενδιαφέρον να
συναντάς σε ένα άλμπουμ αναφορές στο kraut rock μέσα από την avant - garde ματιά του
καλλιτέχνη σε συνδυασμό με τον μινιμαλισμό που επικρατεί στην ολότητα του Whistleblower, χωρίς ασφαλώς
να λείπουν οι jazz πινελιές.
Αναμφίβολα η εν λόγω δημιουργία θα μπορέσει να σταθεί επάξια στο διηνεκές και
το όλο μυστικό της είναι τόσο απλό, αλλά συνάμα τόσο δύσκολο να επιτευχθεί από
οποιονδήποτε. Πολύ απλά, θα ακούγεται τόσο διαφορετικό στα αυτιά σας ύστερα από
μερικά χρόνια.
Νίκος Τσίνος
|
