 Παρατηρούσα κάποιες στιγμές τον κόσμο κατά τη διάρκεια της
συναυλίας…Ένα live των Piano Magic στην Αθήνα δεν είναι και το σπουδαιότερο συναυλιακό γεγονός
της πόλης. Ήταν όμως σίγουρα κορυφαία στιγμή για όλους όσους βρέθηκαν στο
διήμερο ρομαντισμού απλότητας και μαγείας του Bios. Οι οποίοι έδειχναν να γνωρίζουν
καλά τα κομμάτια και τη δυναμική τους, ακολουθώντας πιστά τους ρυθμούς και τα
ξεσπάσματά τους. Μέσα σε μια συναυλία που είχε τα πάντα, εκτυλισσόταν η
προσωπική σχέση του καθενός με ένα σπουδαίο συγκρότημα που φτιάχνει μουσική για
αυτές ακριβώς στις στιγμές: τις πιο προσωπικές εμπειρίες...
Το ξεκίνημα ήταν καταδικαστικό. Κατά τις 11.30 άρχισε να
ακούγεται το Giant Mirror To Light Up A Village με τους 6 μουσικούς να παίρνουν τη θέση τους και ίσως ήταν η
μόνη φορά που τα projection έδεσαν με την υπόλοιπη ατμόσφαιρα (τα zoom στα κλαδιά
των δέντρων).Η συνέχεια με το υπέροχο No Closure διαλύει τους όποιους ενδοιασμούς μπορούσε να έχει κάποιος
για το πώς θα μπορούσαν να αποδοθούν επί σκηνής αυτές οι ευαίσθητες ισορροπίες
που γοητεύουν στους δίσκους τους.
Απ’το playlist έλειψαν αρκετά παλιά κομμάτια, αλλά δεν προλάβαινες να
παραπονεθείς. Μεγαλύτερη βαρύτητα δόθηκε στις 2, 3 τελευταίες κυκλοφορίες τους (The Troubled Sleep of Piano Magic, Disaffected, Incurable) ενώ απ’το κλασσικό παλιότερο Low Birth Weight δεν
έπαιξαν τίποτα. Απίστευτη η αίσθηση του ότι αυτό που μόλις άκουσες δεν θα
μπορούσε να παιχτεί καλύτερα, ούτε καν διαφορετικά. Γιατί υπήρχαν μικρές
αλλαγές σε μερικά απ’αυτά, που εξυπηρετούσαν κάπως τις συναυλιακές συνθήκες, με
χαρακτηριστικότερη την ηλεκτρική μεταμόρφωση του Incurable με τη δυναμική ερμηνεία της Angele David-Guillou.
 Άλλο τόσο απολαυστικό ήταν να τους βλέπεις… Ο incurably poetic, romantic,sarcastic, alcoholic κλπ μικρόσωμος,
αστεία φαλακρός κύριος Glen Johnson
απλά εντυπωσίαζε με το πάθος της ξεχωριστής παρουσίας του εν μέσω των
επιτυχημένων σχολίων του πριν και μετά τα τραγούδια. Στριμωγμένοι στη σκηνή του Bios, έδωσαν ίσως την εικόνα
που θα ήθελε να προτιμά κανείς μετά την εμφάνισή τους στο μεγαλύτερο Gagarin. Η ποιότητα του ήχου
τουλάχιστον ήταν ανεκτή. Έβδομος μουσικός ήταν ένα μουσικό… κλουβί σαν εκείνο
του σύντομου Birdymachine,
που μας το σύστησαν κιόλας, και όγδοος κάτι νεκροκεφαλές-μαράκες… Κάθε όνειρο
έχει και τις μικρές τρελές στιγμές του άλλωστε. Όσο για το αστειάκι του Glen Johnson ότι
θα μείνουμε εκεί μέσα για πάντα, (“free beers,too”)
για μερικές στιγμές το καταφέραμε, και όλα, απλά και μοιραία, κατέληξαν στην πιο
ιδιαίτερη βραδιά.
Οι Tilbury On Cloves άνοιξαν την εμφάνιση της Παρασκευής που παρακολούθησα και
νομίζω πως μπροστά σε κοινό πολύ κοντά στο ύφος τους, δημιούργησαν πολύ ζεστή ατμόσφαιρα
κερδίζοντας και αρκετούς νέους φίλους.
Βαγγέλης Γιαννακόπουλος
Φωτογραφίες: Nassos C.
Playlist (thanks to willow)
Giant
mirror to light up a village
No Closure
The end of
a dark, tired year
Saint Marie
Jacknifed
I am the
teacher's son
Speed the
road, rush the lights
Love &
music
Great
Escapes
King
The
unwritten law
When I'm
done, this night will fear me
Incurable
(music
won't save you from anything but) Silence
Saints
-------------------------------------
Part
Monster
Last
Engineer
-------------------------------------
Password
comment & discussion
more photos from Piano Magic live @ Bios (registered members)
|
