Beach House - Bloom

01 - Myth
02 - Wild
03 - Lazuli
04 - Other People
05 - The Hours
06 - Troublemaker
07 - New Year
08 - Wishes
09 - On the Sea
10 - Irene

May 2012 - Sub Pop / Bella Union

Είναι δύσκολο να σε συγκρίνουν με ένα αριστούργημα. Και αυτό ήταν μάλλον αναπόφευκτο για το νέο album των Beach House, μιας και με το Teen Dream του 2010 το συγκρότημα κατέθεσε όχι μόνο έναν από τους καλύτερους σύγχρονους pop δίσκους, αλλά και έναν από τους κορυφαίους dream pop δίσκους όλων των εποχών. Έτσι, αν και στο τέταρτο πλέον δισκογραφικό τους βήμα, οι Beach House είχαν να αντιμετωπίσουν κάτι ανάλογο με το "δύσκολο δεύτερο album" που παραδοσιακά χαντακώνει τόσες και τόσες μπάντες.

Υπό αυτή την έννοια, το Bloom αδικείται από το παρελθόν του και "απογοητεύει", διότι δεν πρόκειται για κάτι αντάξιο του Teen Dream. Λίγο η παρουσία κάποιων μέτριων κομματιών στην tracklist, φαινόμενο που έμοιαζε να έχει εκλείψει για το συγκρότημα. Λίγο ο ήχος, που εδώ είναι κάπως πιο ηλεκτρονικός και λόγω παραγωγής/ενορχήστρωσης υπερβολικά γεμάτος, με αποτέλεσμα συχνά να μην αφήνει χώρο στη μουσική για να αναπνεύσει. Λίγο που η προσπάθεια για πιο προσιτή και ίσως "πιασάρικη" μουσική βγάζει μάτι, ενώ στο παρελθόν τα κομμάτια αποκάλυπταν με το χρόνο το κάλος και το βάθος τους. Ναι, το Bloom υστερεί στη σύγκριση, δε χωράει αμφιβολία...

Για μισό λεπτό όμως! Είναι άδικο να λειτουργούμε συγκριτικά και να διυλίζουμε τον κώνωπα... Θεωρώντας το ως αυθύπαρκτη κυκλοφορία, το Bloom σίγουρα αποτελεί έναν πολύ καλό δίσκο. Καταρχάς, περιέχει ορισμένα κομμάτια που εύκολα ξεχωρίζουν στη δισκογραφία των δημιουργών του. Να αναφέρουμε το εναρκτήριο Myth; Διαμάντι από τα λίγα. Lazuli και Troublemaker; Από τις μελωδίες που στοιχειώνουν το μυαλό. New Year; Wishes; Καθόλου άσχημα... Οι νοσταλγικές μελωδίες και η μελαγχολική ατμόσφαιρα, τα στοιχεία δηλαδή που μας έκαναν να αγαπήσουμε τους Beach House, βροντοφωνάζουν την παρουσία τους και πάλι. Ίσως να μην είναι δοσμένα με τόσο ιδιοφυή τρόπο, ίσως να μην σε αγγίζουν τόσο βαθιά, αλλά υπάρχουν! Όπως υπάρχει και μία Victoria Legrand, η οποία παραμένει μαγευτική ερμηνεύτρια, δίνοντας το δικό της στίγμα σε κάθε τι που τραγουδάει.

Αν η "επιτυχία" της μουσικής κρίνεται από την ικανότητα της να σε ταξιδεύει, τότε οι Beach House ήταν και είναι πρωταθλητές. Και αν το προηγούμενο album τους ανέβασε στην κορυφή, τότε αυτό εδώ τους κρατάει εκεί. Τι άλλο χρειαζόμαστε, λοιπόν, για να αγκαλιάσουμε και αυτή τη δουλειά; Εξάλλου, με τόση μετριότητα που κυκλοφορεί στη φετινή δισκογραφία, δεν χωράει αμφισβήτηση ότι το Bloom αποτελεί μία από τις μουσικές οάσεις και έναν από τους δίσκους που θα κατέχουν αξιοσέβαστη θέση στις λίστες με τα καλύτερα της χρονιάς.