Για κάποιους ίσως είναι παραπλανητικό, για άλλους απλά
βοηθητικό, για κάποιους συμπληρωματικό και για μερικούς το απόλυτο. Σίγουρα
όλοι θα συμφωνήσουμε ότι το να γνωρίζεις για πρώτη φορά ένα συγκρότημα παρακολουθώντας
ένα live του, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον. Χωρίς ιδιαίτερες πωλήσεις
και θόρυβο γύρω απ’το όνομά τους, οι Metric ήρθαν απ’το μακρινό Τορόντο του
Καναδά γι’αυτόν ακριβώς το λόγο : να ανοίξουν τα μάτια σ’αυτούς που δε γνώριζαν
και να ενθουσιαστούν όσοι είχαν ήδη έρθει σε επαφή με τη μουσική τους, με τον
τρόπο που δείχνουν να ξέρουν και να χαίρονται πολύ καλά. Ένα δυνατό και έντονο live!
Τι κάνει ένα live των Metric δυνατό; Πρώτα απ’ όλα η εντυπωσιακή Emily Haines, φωνή και keyboards player του
συγκροτήματος που ως γνήσιο τέκνο της Debbie Harry και της P.J Harvey, ξέρει να επιβάλλεται, λιγότερο απειλητικά ίσως, σε όσους
τολμήσουν να πάρουν τα βλέμματά τους από πάνω της. Ιδιαίτερα κινητική, με
δόσεις punk υστερίας, αποτελούσε διαρκώς μια ζωντανή απεικόνιση στίχων
και τραγουδιών όσο τα τελευταία μας μπέρδευαν και μας γέμιζαν με τις αντιθέσεις
τους. Ο κύριος James Shaw ευθύνονταν
για τις κιθάρες που γέμιζαν τον ήχο των Metric, και οδηγούσαν μερικά απ’τα ομορφότερα τραγούδια που
ακούστηκαν. Επιρροές από Sonic Youth, Velvet Underground, Cure…αλλά καλό είναι να μην
επεκταθούμε πολύ με τις αναφορές παλαιότερων σχημάτων που έχουν επιδράσει στον
ήχο των Metric αφ’ενός γιατί αδικείται η προσωπικότητα του ήχου τους και
αφ’ετέρου γιατί θα είναι τόσα πολλά που μάλλον θα μπερδέψουν. Τα πιο δυνατά rock κομμάτια
εναλλάσσονταν με ηλεκτρονική pop
(OMD, Electronic, Vitesse, σταματάω)… κάτι που μπορούσε να
συμβεί και σε ένα μόνο τραγούδι όπως το Ending Start που ξεκινούσε αργά και ατμοσφαιρικά
μέχρι να ξεσπάσει … γρήγορα και ηλεκτρικά. Σε όλα αυτά προσαρμόζονταν
απολαυστικά οι κινήσεις και οι εκφράσεις της Emily που μαζί με τα υπόλοιπα μέλη του group έδειξαν
να το διασκεδάζουν.
Η προσέλευση του κόσμου, κάτι παραπάνω από 200 άτομα,
αδίκησε την πολύ καλή εμφάνιση αλλά η επιθυμία για ένα encore μετά από
1 ώρα συναυλίας ήταν πέρα για πέρα αληθινή και δίκαιη. Και επειδή τα καλά
(μουσικά) νέα διαδίδονται γρήγορα ελπίζω να μας ξαναδοθεί σύντομα η ευκαιρία
για μια παρόμοια βραδιά με τους Metric.
Playlist
1.Empty
2.Ending
start
3.Poster of
a girl
4.Patriarch
on a vespa
5.Handshakes
6.The
police and the private
7.Rock me
8.Hustle
rose
9.Combat
baby
10.Monster
Hospital
11.Dead
disco
Τη βραδιά άνοιξαν οι Έλληνες Victory Collapse που ακολουθούν τη μουσική
αναβίωση του new wave/punk ήχου.
Φάνηκαν κάπως αγχωμένοι και χρειάζονται δουλειά ακόμα, αλλά η
μουσική τους έχει δυναμισμό και εύχομαι να μας εκπλήξουν
ευχάριστα στο μέλλον.
Οι Metric είναι οι
Emily Haines (keyboards,
vocals), James Shaw (guitars), John Winstead (bass) και Joules Scott-Key (drums).
Βαγγέλης Γιαννακόπουλος
Φωτογραφίες: Ιωάννα Ζαχαροπούλου
more photos from Metric & Victory Collapse concert at Postwave.gr photo gallery
comments & discussion
|