The Joy Formidable - The Big Roar

01. The Everchanging Spectrum Of A Lie 02. The Magnifying Glass 03. I Don't Want To See You Like This 04. Austere 05. A Heavy Abacus 06. Whirring 07. Buoy 08. Maruyama 09. Cradle 10. Llaw = Wall 11. Chapter 2 12. The Greatest Light Is The Greatest Shade  

24 January 2011 - Atlantic

Οι The Joy Formidable αγαπούν το θόρυβο. Αυτό δηλώνει το τρίο από την Ουαλία, που σχηματίστηκε το 2007 και αποτελείται από τη - rock's new heroine  - Ritzy Bryan (lead φωνή, κιθάρα), τον Rhydian Dafydd (μπάσο, φωνητικά) και τον Matt Thomas (drums). Μη σας τρομάζει όμως αυτή η δήλωση τους, γιατί στην περίπτωση των Joy Formidable ο "θόρυβος" τους έχει και μελωδία και αποτέλεσμα.

Από τo 2009 που κυκλοφόρησαν το πρώτο τους ep "A Ballon called Moaning", οι Joy Formidable, αντί να κάνουν βιαστικά βήματα προκειμένου να  πάρουν την ευλογία και την προβολή από τα indie μέσα, προτίμησαν να εξελίξουν ευατούς και να αποκτήσουν περισσότερη εμπειρία . Και τι καλύτερη εμπειρία για μια ανερχόμενη μπάντα από τις συναυλίες. Πήραν λοιπόν για 1  χρόνο τους δρόμους, περιοδεύοντας δίπλα σε συγκροτήματα όπως οι Editors, οι Temper Trap και οι Passion Pit, κέρδισαν επιπλέον το θαυμασμό καλλιτεχνών, όπως η Shirley Manson των Garbage και ο Dave Grohl και μπήκαν στο στούντιο για να ηχογραφήσουν το πρώτο τους άλμπουμ, με τίτλο "The Big Roar".

Μπορεί το «The Big Roar» να με ταξίδεψε νοητά στη δεκαετία του 90', ωστόσο εδώ δεν πρόκειται για ξαναζεσταμένο φαγητό, καθώς οι Joy Formidable καταφέρνουν να αναδείξουν με γνήσια αυτοπεποίθηση τις grungy, alternative, shoegaze επιρροές τους μέσα από πανέμορφες μελωδίες και δυνατές συνθέσεις. Ήδη από το εισαγωγικό dreamy κομμάτι «The Everchanging Spectrum of A Lie», τα μηνύματα είναι πολύ θετικά, προδιαθέτοντας με ευχάριστα για τη συνέχεια. Στο "Magnifying Glass" οι τόνοι ανεβαίνουν με μια πιο punky διάθεση, το "Austere" διαθέτει ωραία μπασογραμμή βάζοντας τα πράγματα σε πιο χορευτικούς ρυθμούς, ενώ στο "A Heavy Abacus" η Bryan (με φωνητικά που μου θύμισαν τη Bjork) εκφράζει τη συγκρατημένη μελαγχολία της με στίχους όπως "Happiness it won't last long
 and this child behind stores it all". Ξεχωρίζουμε ακόμα το κλιμακωτό «Whirring», που καταφέρνει να φτάσει εύκολα στην κορύφωση με την  πιο έμφανη εδώ χρήση διπλοπέταλου (σ.σ. nice!) στα ντραμς, το λίγο πιο σκοτεινό "Buoy" και το «the Greatest Light is the Greatest Shade, που κλείνει ιδανικά το άλμπουμ.

Το αν το "The Big Roar" καταφέρει να μπει στις λίστες με τα καλύτερα του 2011 λίγη σημασία έχει. Η ουσία είναι ότι εδώ έχουμε ένα πολύ αξιόλογο ντεμπούτο άλμπουμ από ένα συγκρότημα, που διαθέτει και ωραίες ιδέες και πολύ πάθος και που σίγουρα έχει να δώσει πολλά παραπάνω στη συνέχεια. Αν καταφέρουν δε και ξεδιπλώσουν αυτό το πάθος με επιτυχία και στα live τους, τότε σίγουρα θα τραβήξουν περισσότερα βλέμματα πάνω τους στο μέλλον.

You'll like it if u also like: Elastica, Lush, My Bloody Valentine, Smashing Pumpkins, Pixies, Sonic Youth