Laura Marling - A Creature I Don't Know

01 The Muse 02 I Was Just a Card 03 Don't Ask Me Why 04 Salinas 05 The Beast 06 Night After Night 07 My Friends 08 Rest in the Bed 09 Sophia 10 All My Rage  

9 September 2011 - Virgin

Best female artist στα φετινά Brit Awards, best solo artist για τα NME Awards, 2 χρονιές υποψηφιότητα για Mercury Prize, όσοι δηλαδή και οι δίσκοι που έχει κυκλοφορήσει αν εξαιρέσουμε τη νέα της δουλειά. Όχι, δεν είναι τυχαία τα βραβεία και οι διακρίσεις. Η Laura Marling, ή αλλιώς ένα από τα πιο λαμπρά νέα αστέρια της βρετανικής σκηνής, είναι μόλις 21 χρονών και έχει καταφέρει να δημιουργήσει απίστευτα ώριμη folk μουσική, με βάθος που θα ζήλευαν πολλοί.

Με τη νέα της δουλειά, A Creature I Don't Know, το καλό έρχεται να τριτώσει! Πατώντας γερά στα θεμέλια της μουσικής παράδοσης, στην οποία φαίνεται να έχει εντρυφήσει, η Marling κάνει κάτι όχι καινούριο, αλλά το κάνει πάρα πολύ καλά! Η απολαυστική ακουστική κιθάρα για μια ακόμη φορά χαϊδεύει τα αυτιά και αναδεικνύεται ο βασιλιάς της ενορχήστρωσης, ενώ η δροσερή νεανική φωνή της είναι αυτό ακριβώς που χρειάζονταν τα τραγούδια, ώστε να μην ηχούν αναχρονιστικά. Μπορεί να μην έχει περάσει πολύς καιρός από την τελευταία της κυκλοφορία, όμως η βρετανίδα δείχνει να έχει αστείρευτη έμπνευση και σίγουρα πολλά να πει ακόμα.

Στο νέο album υπάρχουν 10 κομμάτια γεμάτα ζεστασιά και συναισθηματισμό, που κυμαίνονται από ενδιαφέροντα μέχρι εξαιρετικά. Ποιο να πρωτοσχολιάσει κανείς; Εξέχουσα θέση κατέχει το πρώτο single "Sophia", το οποίο εκτός από πολύ δυνατή μελωδία, έχει κλιμάκωση και ένα υπέροχο country ξέσπασμα στο τέλος (από τα καλύτερα singles που ακούσαμε φέτος). Στο εναρκτήριο "The Muse" οι τόνοι είναι πιο υψηλοί, καθιστώντας το ίσως το πιο radio friendly κομμάτι του δίσκου, ενώ το songwriting είναι αξιοθαύμαστο. Το "Don't Ask Me Why", καθαρόαιμη μπαλάντα, αναδεικνύει τη στιχουργική και συναισθηματική ευφυΐα της Laura, ενώ το σχεδόν 6λεπτο "The Beast", διαφορετικό από τα υπόλοιπα κομμάτια, ανήκει επίσης στα highlights του δίσκου.

Σε σχέση με τις προηγούμενες δουλειές, εδώ έχουμε περισσότερες επιρροές από την άλλη όχθη του Ατλαντικού (σε σημεία υπάρχουν μέχρι και country στοιχεία), ενώ οι στίχοι είναι πιο συναισθηματικοί και μάλλον σκοτεινοί. Οι συνθέσεις είναι όλες υψηλού επιπέδου, αν και στερούνται οποιασδήποτε πρωτοτυπίας, γεγονός ελαφρώς περιοριστικό, που αναπόφευκτα συγκρατεί το album σε μια "δεύτερη κατηγορία", αυτή του follower και όχι του leader. Το A Creature I Don't Know, όμως, στέκεται υπερήφανα στην κορυφή αυτής και βγάζει τη γλώσσα σε νεωτεριστές που στο όνομα της εξέλιξης και των εφήμερων trends χάνουν την ουσία. Γι' αυτό και θα βρίσκεται σε πολλές λίστες με τα καλύτερα της χρονιάς τον Ιανουάριο.

Και μιλώντας για ουσία, είναι εντυπωσιακό το πώς κάθε νότα στη μουσική της Laura Marling πηγάζει κατευθείαν από την ψυχή, αλλά και μιλάει στην ψυχή. Όταν παίζει κιθάρα και τραγουδάει, η Laura ανοίγει την εύθραυστη καρδιά της και σου λέει "όλη δική σου". Συγχρόνως, όμως, η ερμηνεία της και η θεματολογία του έργου της φανερώνει μια απίστευτη ωριμότητα, δεδομένου του νεαρού της ηλικίας της. Θα μπορούσε να είναι η μαμά όλων μας. Ή, ακόμα καλύτερα, η φωνή της νέας γενιάς, ή τουλάχιστον του κομματιού αυτής που δεν αφήνει στο περιθώριο τις ρίζες του, αλλά στηρίζεται σε αυτές για να εκφράσει τις δικές του ανησυχίες.