Arctic Monkeys - Suck It and See

1. She's Thunderstorms 2. Black Treacle 3. Brick by Brick 4. The Hellcat Spangled Shalalala 5. Don't Sit Down 'Cause I've Moved Your Chair 6. Library Pictures 7. All My Own Stunts 8. Reckless Serenade 9. Piledriver Waltz 10. Love Is a Laserquest 11. Suck It and See 12. That's Where You're Wrong

6 June 2011 - Domino Records

Για τους Arctic Monkeys δε χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Ξεκινώντας δυναμικά την καριέρα τους το 2006 με έναν από τους καλύτερους δίσκους των 00's, το "Whatever People Say I Am, That's What I'm Not", χάρη στο οποίο δημιούργησαν ένα τεράστιο fan base, συνέχισαν με το σχεδόν εξίσου καλό "Favourite Worst Nightmare", που τους εκτίναξε σε ακόμα μεγαλύτερα ύψη, για να απογοητεύσουν ελαφρώς με τον τρίτο δίσκο τους "Humbug", το οποίο σχολιάστηκε αρνητικά από την πλειοψηφία κοινού και κριτικών για την έλλειψη ξεκάθαρου ηχητικού προσανατολισμού. Οι πιο οξυδερκείς, βέβαια, είχαν επισημάνει ότι η συγκεκριμένη δουλειά ανοίγει ορίζοντες για νέες μουσικές κατευθύνσεις του συγκροτήματος. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο δεν ξέραμε τι ακριβώς να περιμένουμε από το παρόν, τέταρτο album των μαϊμούδων. Θα επιστρέψουν στις ρίζες τους μετά την αποτυχία του "Humbug"; Ή θα εξελίξουν τον ήχο τους ακόμα περισσότερο;

Η απάντηση ήρθε ηχηρή από το συγκρότημα. Το "Suck It and See" είναι ένα mix 'n' match album, ένα ηχητικό κολλάζ βρετανικών και αμερικάνικων στοιχείων, πλην όμως πολύ πιο πετυχημένο, συνεκτικό και κατασταλαγμένο από το "Humbug". Το είχε δηλώσει άλλωστε και ο ίδιος ο frontman, Alex Turner: αυτή τη φορά τα παιδιά πήγαν στο studio έχοντας ξεκάθαρη εικόνα του τι θέλουν να δημιουργήσουν. Αν το "Suck It and See" είναι ηχητικά ένα μίγμα παλαιότερων κομματιών του συγκροτήματος, τα κυριότερα συστατικά του είναι τα "Fluorescent Adolescent", "My Propeller" και "Cornerstone". Πάνω σε αυτά είναι δομημένο, με πινελιές psychedelic, garage, μέχρι και stoner rock , υπό την καθοδήγηση του παραγωγού και frontman των Queens of the Stone Age, Josh Homme, ο οποίος εδώ έκανε εμφανώς καλύτερη δουλειά απ' ό,τι στο "Humbug". Σε καμία περίπτωση, πάντως, δεν υπάρχει στασιμότητα στον ήχο, γεγονός που καταγράφεται στα υπερ. Πέρα από αυτά, οι κιθάρες είναι για μία ακόμα φορά εξαιρετικές, με μια περισσότερο vintage χροιά, οι συνθέσεις όμορφες και καλοδουλεμένες, συχνά πολύ μελωδικές, αλλά ποτέ γλυκανάλατες, ενώ στιχουργικά ο Alex Turner αποδεικνύει και πάλι τη μαεστρία, την ασύλληπτη εφευρετικότητα και την αστείρευτη φαντασία του. Από άποψη θεματολογίας, έχουμε να κάνουμε κυρίως με μικρές καθημερινές προσωπικές ιστορίες, συνήθως ερωτικού χαρακτήρα, δοσμένες με ρομαντισμό, αφοπλιστική ευθύτητα και ενίοτε σαρκασμό. Φυσικά, η γνωστή εικονοπλαστική τακτική και οι ιδιοφυείς μεταφορές του Alex Turner δηλώνουν όπως πάντα το "παρών".

Αν υπάρχει σημείο στο οποίο χωλαίνει o Turner στο "Suck It and See", αυτό είναι η ερμηνεία του. Ενώ τα κομμάτια είναι στην πλειοψηφία τους ζωηρά, παιχνιδιάρικα και αρκετά δυναμικά, εκείνος τα ερμηνεύει όλα με τον ίδιο πεζό, άχρωμο και ξεψυχισμένο τρόπο, σε μια προσπάθεια ίσως για να δείξει ωριμότερος και σοβαρότερος. Ήδη από το "Humbug" είχαμε παρατηρήσει αυτήν του την τάση, τώρα όμως έγινε εντονότερη. Το αποτέλεσμα είναι μια ερμηνεία ανεπαρκής, με τα τραγούδια να μην υποστηρίζονται όσο θα έπρεπε και να ακούγονται κάπως φτωχά, σαν να συγκρατούνται από το να απογειωθούν.

Μιλώντας για κομμάτια, πάντως, στο "Suck It and See" υπάρχει άφθονο καλό υλικό. Τα εναρκτήρια "She's Thunderstorms" και "Black Treacle" είναι η καλύτερη εισαγωγή που θα μπορούσε να έχει ο δίσκος και σίγουρα συγκαταλέγονται στα highlights. Γλυκές, ανάλαφρες μελωδίες, πλούσιος ήχος, βρετανικό στυλ και εναλλαγές είναι μεταξύ άλλων τα καλούδια τους. Τα ίδια ισχύουν και για το "The Hellcat Spangled Shalalala", που αποτελεί και το δεύτερο single. Πριν από αυτό, το "Brick By Brick" μας πάει στην άλλη πλευρά του ατλαντικού. Πολύ καλά φωνητικά από Matt Helders, απολαυστικές κιθάρες, αν και φτωχοί για τα δεδομένα των Arctic Monkeys στίχοι. Το συγκρότημα επιμένει στον αμερικάνικο ήχο και στο πρώτο  single "Don't Sit Down 'Cause I've Moved Your Chair", ίσως η πιο βαριά ροκιά που έχουμε ακούσει μέχρι τώρα στη δισκογραφία των Monkeys, με στοιχεία desert και stoner rock. Το "Library Pictures", που ακολουθεί, χωρίς να είναι κακό, είναι ίσως το μόνο παράταιρο και αταίριαστο κομμάτι του δίσκου. Μοιάζει να έχει ξεμείνει από το "Favourite Worst Nightmare", μιας και θυμίζει αρκετά "Teddy Picker" και "Do Me a Favour". Back vocals από τον παραγωγό Josh Homme στο μέτριο "All My Own Stunts", χαριτωμένη μουσική στο "Reckless Serenade", που περιγράφει με γλαφυρό τρόπο έναν έρωτα που γεννιέται, για να φτάσουμε στο "Piledriver Waltz", ένα ακόμα διαμαντάκι, το οποίο υπάρχει και στη solo δουλειά του Alex Turner στο soundtrack της ταινίας "Submarine", αλλά ηχογραφήθηκε εκ νέου από όλο το συγκρότημα με πολύ καλύτερα αποτελέσματα. Στο αδύναμο συνθετικά "Love Is a Laserquest" έχουμε έναν δύσκολο χωρισμό και ίσως τους καλύτερους στίχους του album, ενώ τα δύο τελευταία κομμάτια "Suck It and See" και "That's Where You're Wrong" είναι συμπαθητικά χωρίς να ξεχωρίζουν.

"Suck It and See" μας προτρέπουν, λοιπόν, οι Arctic Monkeys. Και αφού ακούσει κανείς το album, ο τίτλος αποδεικνύεται έξυπνος και απόλυτα πετυχημένος. Η γεύση του είναι ιδιαίτερη. Σε άλλους θα αρέσει, σε άλλους όχι. Προσωπικό συμπέρασμα;  Το album δεν είναι εξίσου συναρπαστικό με τα δύο πρώτα, αλλά είναι σαφώς καλύτερο του "Humbug". Αν το πάρεις απόφαση ότι οι Monkeys των 00's τελείωσαν και συμβιβαστείς με το γεγονός ότι πλέον έχουμε να κάνουμε με ένα άλλο συγκρότημα, το "Suck It and See" είναι ένα απολαυστικό άκουσμα.