Deerhunter - Halcyon Digest

01 Earthquake 02 Don't Cry 03 Revival 04 Sailing 05 Memory Boy 06 Desire Lines  07 Basement Scene 08 Helicopter 09 Fountain Stairs 10 Coronado 11 He Would Have Laughed  

28 September 2010 - 4AD

Καμιά προσεγμένα γραμμένη πρόταση δεν μπορεί να περιγράψει πλήρως το επικό "Earthquake" και την απίθανη επιλογή του να βρίσκεται ως εισαγωγικό τραγούδι στον τέταρτο δίσκο των Αμερικανών Deerhunter. Ήχοι που δεν ξέρω αν παραπέμπουν στον μύθο της Αλκυόνης (Halcyon), αλλά όπως σε συνέντευξη του ο Bradford Cox έχει δηλώσει, ο δίσκος είναι μία συλλογή από αναμνήσεις και αναταξινόμισης τους. Γκρίζα σκόνη, παρέα με έναν γκρίζο σκύλο, σε έναν μισοσκισμένο καναπέ, ένα πιτσιρίκι που κλαίει, ένας χαμένος φίλος που υπάρχει παντού στον χώρο (ίσως είναι ο Ricky Wilson), επιθυμίες απραγματοποίητες, παιδικά όνειρα, ενηλικίωση είναι κάποια από τα στοίχεια του "Ηalcyon Digest". Ο Cox όντας δημιουργός του δίσκου, παραθέτει ξεκάθαρα κάποια από τα βιώματα του αυτή την φορά όχι τοσο υποχθόνια ως έκανε στο "Microcastle" του 2008, αλλά με μία πιο ποπ προσέγγιση. Και αν το "Microcastle" με ακριβώς αυτό το χαρακτηριστικό και την ψυχεδελική, ambient ατμόσφαιρα τους έβγαλε από την αφάνεια, θα πει κανείς πως τώρα με το τόσο διαφορετικό εγχείρημά ρισκάρουν. Αν τους έλεγες βίαιους, τώρα δεν είναι, αεικίνητους με όλα τα side project και τα EPs, τώρα μοιάζουν κατασταλαγμένοι σε μια προσπάθεια νοσταλγόντας ότι έχει μείνει πίσω να δουν μια ζωή όμορφα όσο άσχημη και αν μοιάζει! Οκτώ λεπτά σχεδόν αφιερωμένα στον Jay Reatard μέσα από το "He would have laughed" και μουσικές που βαδίζουν από pop-folk, folk-rock, neo-psychedelia και δεν ξέρω ποιά άλλη ταμπέλα...!   

Συγκριτικά με ότι έχουν κυκλοφορίσει λοιπόν μέχρι τώρα το "Halcyon Digest" αποτελεί τον πιο ολοκληρωμένο και προσωπικό δίσκο της μπάντας. Κανένας από τους προηγούμενους δεν θα μας επέτρεπε να έχουμε υπόνoια πως μπορεί να υπάρχει τραγούδι σαν το rock n' roll "My Reality". Έχουν επεκταθεί, άρπα, σαξόφωνο και λοιπά πνευστά ανεβάζουν την μουσική των Deerhunter ένα σκαλί παραπάνω και αυτό γιατί το εκμεταλεύονται με τρόπο που αναδικνύει κάθε τραγούδι σαν σάουντρακ μίας καθημερινής σκηνής. Εντάξει, σε κάποια σημεία θυμίζουν καλλιτέχνες του είδους, ειδικά του folk-rock κατασκευάσματος, αλλά είπαμε... it's all about memories...remember?

Έχει ενδιαφέρον να ψάξετε τους τρόπους και τις τεχνικές με τις οποίες προωθούν να προμοτάρουν την δουλεια τους οι Αμερικάνοι χωρίς να χάνουν τον "Do it yourself" χαρακτήρα τους. 46 λεπτά που προσωπικά άγγιξαν σκέψεις που προυπήρχαν στο νου μου, είναι καταδικασμένα για προσωπικό άριστα και Top 10 μιας και ο Δεκεμβρης πλησιάζει. Αλλιώς...

Rating: 8,7 / 10
Άγγελος Κουκλάκης