|
 Architect - Consume Adapt Create
1 the bitch is back / 2 the shadow of eve / 3 fast lane (freeze frame) / 4 unhuman / 5 for you / 6 so i went out / 7 unhuman (reprise francaise) / 8 attack ships on fire / 9 pure / 10 i lost my 808 on a rainy day / 11 awake (album version) / 12 the beauty and the beat (rokka) / 13 wachsmuth
22 February 2010 - Hymen records
Daniel Myer. Ένας πολυάσχολος μουσικός της ηλεκτρονικής σκηνής
που τον έχουμε δει στην Ελλάδα σε διάφορες συναυλίες και για τον οποίο
ακούει κανείς όλο και περισσότερα τον τελευταίο καιρό. Αποφάσισε λοιπόν
να αφήσει προσωρινά στην άκρη το σχήμα με το οποίο έγινε γνωστός, τους Haujobb (με
την οριστικά τελευταία ζωντανή εμφάνιση πρόπερσι το καλοκαίρι στο Amphi
Festival), τα άλλα αναρίθμητα side projects που τα έχει παγώσει, και
μεταξύ υποχρεώσεων ως επίσημο μέλος των Covenant, των live εμφανίσεων στα keyboards με τους Diary Of Dreams, των remix για άλλους καλλιτέχνες της ευρύτερης σκηνής και τέλος των εμπορικών προσπαθειών με τους Destroid και ασχολήθηκε -επιτέλους- εντατικά με το νέο album του άκρως ενδιαφέροντος σχήματος, τους Architect, δύο χρόνια περίπου μετά το Lower Lip Interface.
Το Consume Adapt Create είναι
η έβδομη κατά σειρά κυκλοφορία του σχήματος από το 1998 που, έως και
σήμερα, κινείται στο χώρο της βιομηχανικής IDM. Είχα ήδη διαβάσει στο
myspace περί κυκλοφορίας νέου album εδώ και αρκετό καιρό και είχα
σκεφτεί τότε: "Ε δεν μπορεί, εφόσον εξακολουθεί και
γράφει/εμφανίζεται live κλπ ως Architect, που δεν πουλάνε όπως άλλα
groups, μάλλον έχει να πει κάτι ενδιαφέρον...". Πρέπει να ομολογήσω
βέβαια και όλες τις σχετικές επιφυλάξεις τόσο εξαιτίας της προσπάθειας
του Daniel να επιζήσει επαγγελματικά ως μουσικός στους δύσκολους
καιρούς του αναίσχυντου downloading όσο και εξαιτίας πολλών πρόσφατων
απογοητευτικών κυκλοφοριών εντός του 2009, τόσο από μεγάλα
κυρίως ονόματα όσο και γενικότερα στο χώρο της σκοτεινής ηλεκτρονικής
μουσικής...
 Με το πρώτο κιόλας άκουσμα και με ιδιαίτερη ανακούφιση και ενθουσιασμό διαπίστωσα ότι το Consume Adapt Create εξαιρείται
της παραπάνω κατάταξης και ότι τα ηχητικά αποσπάσματα που είχε ανεβάσει
o Daniel στο myspace εδώ και καιρό, ήταν βέβαια αντιπροσωπευτικά και
ενθαρρυντικά, αλλά δεν κολάκευαν ιδιαίτερα το συνολικό αποτέλεσμα του
album. Με την ίδια ευχαρίστηση ανακάλυψα ότι το γενικό ύφος των
Architect έχει παραμείνει το ίδιο: η εξελιγμένη μίνιμαλ techno βάση με
τα πολυσύνθετα ηχητικά επίπεδα, τα συγκρατημένα μελωδικά ξεσπάσματα, τα
κινηματογραφικά ηχοτοπία, η χορευτική και σκοτεινή (ως επί το πλείστον)
διάθεση και τα σκληρά breakbeats, τα φωνητικά samples, οι έξυπνες
παραμορφώσεις του ήχου σε καίρια σημεία, όλα αυτά είναι εκεί, ιδιοφυώς
δεμένα μεταξύ τους όπως μας έχει συνηθίσει. Αυτό το album είναι
επιπλέον πιο δυναμικό, πιο χορευτικό, με περισσότερη αυτοπεποίθηση (και
σε μερικά σημεία ίσως και επιθετικό όπως στα κομμάτια unhuman και i went out,
τα κόκκινα τετράγωνα στο εξώφυλλο πάνω από μια ασπρόμαυρη
αεροφωτογραφία προϊδεάζουν κάπως). Και περιέχει σαφώς περισσότερα και
πιο έντονα στοιχεία drum'n'bass και dubstep σε σχέση με τις
προηγούμενες δουλειές του (όπως στο the beauty and the beat και το the bitch is back).
Και αυτό οφείλεται σε συγκεκριμένες και πολλές επιρροές από σχήματα του
ευρύτερου χώρου, τους οποίους "...συνεχίζει να αγοράζει" όπως αναφέρει
και ο Daniel στο εσώφυλλο - με παράπονο ίσως. Μέσα σε αυτές τις
επιρροές περιλαμβάνονται γνωστά σχήματα όπως οι Venetian Snares, Otto Von Schirach, Moderat, Telefon Tel Aviv, Somatic Responses, 16bit, Vector Lovers και διάφοροι άλλοι (πιστεύω ότι, αν και δεν αναφέρεται στην εν λόγω λίστα, και ο HECQ είναι μέσα σε αυτούς, αφού γνωρίζω πολύ καλά την εκτίμηση που τρέφει ο Daniel στο σχήμα του Ben Lukas Boysen). Ακόμα και synths που παραπέμπουν κατευθείαν σε Jean-Michel Jarre θα ακούσει κανείς στο κομμάτι fast lane (freeze frame) - ως φόρο τιμής ίσως;
Παρ'όλη την πληθώρα των επιρροών, ο ήχος των Architect διατηρείται αναλλοίωτος και χαρακτηριστικός σε κάθε ένα από τα κομμάτια του CD. Και κάπως έτσι εξηγείται ο τίτλος Consume Adapt Create (σε
ελεύθερη μετάφραση: καταναλώνω, προσαρμόζω, δημιουργώ), ο οποίος
περιγράφει μια διαδικασία που ακολουθούν οι περισσότεροι, αν όχι
όλοι, καλλιτέχνες. Μερικοι βέβαια μας πείθουν με το παραπάνω και
κάποιοι άλλοι καταλήγουν να χαρακτηρίζονται απλοί αντιγραφείς. O Daniel
Myer ως Architect απέδειξε, για άλλη μια φορά, ότι ανήκει στους πρώτους
επιδεικνύοντας την ικανότητα του να αφομοιώνει με μαεστρία ακούσματα
και επιρροές και είναι από τους σχετικά λίγους
που τολμούν να τις παραδεχτούν ευθέως στο εσώφυλλο ενός CD.
Τα δυνατά σημεία του album είναι πολλά και ενδεικτικά αναφέρω τα unhuman, the shadow of eve, i lost my 808 on a rainy day.
Από τα 13 συνολικά κομμάτια δυσκολεύομαι να βρω κάποιο το οποίο με
έκανε να πατήσω skip, να ψιλοβαρεθώ ή κάποιο που να απλά μπήκε για να
γεμίσει το album. Ίσως το wachsmuth να διεκδικήσει αυτόν τον χαρακτηρισμό, ίσως και να το αδικεί καθώς είναι το πιο downtempo/ambient από τα υπόλοιπα 12.
Τελικό συμπέρασμα: Όσοι
ξέρετε τους Architect δεν χρειάζεστε και πολλές συστάσεις. Για τους
υπόλοιπους, αν το μουσικό ιδίωμα της IDM είναι στην καθημερινή σας
playlist, ή προτροπή για "Consume" είναι άνευ επιφυλάξεων και είμαι
σίγουρος ότι θα ανταμειφθείτε. Αν είστε ακόμα δύσπιστοι για το
αποτέλεσμα και αμφιταλαντεύεστε μεταξύ άποψης περί "ιδιαίτερης
ικανότητας στην αφομοίωση" και στην "απλή ανακύκλωση/κατανάλωση ήχων",
δεν έχετε παρά να προϊδεαστείτε και το
τελικό συμπέρασμα θα είναι δικό σας. Αποσπάσματα από το album στο
videotrailer που βλέπετε παρακάτω, στην επίσημη myspace ιστοσελίδα τους και στο site της Hymen.
Εγώ ελπίζω και εύχομαι να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο και με τους
Destroid στο μέλλον... Και επιτέλους να φτιάξει μια κανονική
ιστοσελίδα...
Rating: 8,3 / 10
Χριστόφορος Βραδής
|
