Βαγγέλης Γιαννακόπουλος

ΛΙ-ΣΤΕΣ! ΛΙ-ΣΤΕΣ! ΛΙ-ΣΤΕΣ!...εχμ...εννοώ ότι οι λίστες με τα καλύτερα μουσικά πράγματα που μας απασχόλησαν όλη τη χρονιά είναι άστοχες και άδικες, γιατί κάνουν τη μουσική μετρήσιμο μέγεθος χωρίς συναισθηματική αξία κλπ κλπ. Πάμε παρακάτω. 

Τα 00's τελειώνουν, και πάλι καλά γιατί αυτά τα δύο μηδενικά, δεν ήταν και πολύ κολακευτικά για δεκαετία (αν και της συγκεκριμένης της αξίζανε). Ομολογώ ότι τα περισσότερα «καινούργια» της κάθε χρονιάς δεν τα πολυπαρακολουθώ, και τα ακούω προς το τέλος της. Αν και πιστεύω ότι φέτος ήταν η χρονιά της επανακυκλοφορίας, περισσότερο από πέρυσι και μάλλον λιγότερο από του χρόνου. Re-issue, re-package, re-package, και γέμισαν εν έτει 2009 τα ράφια με 23 Skidoo, Durutti Column, Passage, Field Mice, Kraftwerk, Feelies, κάτι εθιστικά Bauhaus κουτιά, και αμέτρητα άλλα. Κάτι η εμπιστοσύνη των εταιριών στις σίγουρες λύσεις, κάτι που το πειρατικό του piratebay παρά τις δυσκολίες πάει καλύτερα κι απ'αυτό του Καραγκούνη, κάτι το τέρας της οικονομικής κρίσης, τα πράγματα δυσκόλεψαν κι άλλο για τους μουσικούς. Χωρίς πλάκα, μπράβο σε όσους το παλεύουν.

Τα παρακάτω τα ξεχώρισα για πολλούς λόγους, κυρίως όμως γιατί άντεξαν εντυπωσιακά στα αμέτρητα ανόρεχτα και αγχωμένα ακούσματά μου. Προσθέτω κι ένα κομμάτι που μου έρχεται στο μυαλό απ'το καθένα, αυτό που με οδηγεί στα δυο πρόχειρα σχόλια που ακολουθούν.

A Place to Bury Strangers - Exploding Head

Συγκρότημα και δίσκος που εννοούν όλα όσα υπόσχονται. Οι καλοί θορυβοποιοί ήταν πάντα σπάνιοι, αυτοί με το φετινό τους δίσκο μας ταρακούνησαν με τον πάταγο που κάνουν (και) τα συναισθήματα. Αν δε με πιστεύετε, ρωτήστε το Rodeo.

Σαν ταινία με εφήβους που διασκεδάζουν, ερωτεύονται, απογοητεύονται. Έχει και απ'την ένταση, και απ'τον αυθορμητισμό, και απ'τη μελαγχολία τους. Υπέροχο το pop ντεμπούτο, αλλά ξαναέρχονται τα εφηβικά χρόνια;

Αυτούς εδώ τους ανακάλυψα στο τέλος της χρονιάς και με μέσο. Ο ήχος τους έχει τόσα πράγματα που αναμιγνύονται και γίνονται ...pop. Ο δίσκος που ψάχνω ασυναίσθητα κάθε χρόνο (ουφ!). Τελικά με τους Deus παίζει να είχαμε παραασχοληθεί. Ενορχήστρωση που θα κάνει τους Slut να γυρίσουν πίσω και να κάνουν κάποια πράγματα από την αρχή. Τίτλοι κομματιών όπως Melectric και Bellyfulla. Κι εκεί στο τέλος ο Nick Drake θα άκουγε παραξενεμένος αλλά συγκινημένος... 

Προσωπικός δίσκος, όχι μόνο γιατί έχει το όνομά του, αλλά γιατί δεν θα μπορούσε να τον βγάλει κανένας άλλος. Προσωπικό βάθος με σκοτεινά, θλιμμένα, σοκαριστικά ξεκάθαρα για Glen Johnson,τοπία. Ακούς ρε κακομοίρη Julian Plenti;

Αν ήταν να το κάνει κάποιος, καλά που το έκαναν αυτοί. We all have our reasons. We all have our doubts. Maybe it's time to get out?

O Χειμώνας από αποφασιστικότητα και αυτοπεποίθηση ως τώρα είναι μάπα. Στις περίεργες,όχι και τόσο κρύες, μεγάλες φετινές νύχτες οι XX τα πάνε άψογα. Τα πιο ελαφριά και στυλάτα μουσικά βήματα της χρονιάς.

Σαν να σου δείχνει κάποιος όμορφες καρτ-ποστάλ από τα χιονισμένα τοπία της Σκανδιναβίας. Το καθένα μια εικόνα και μια ιστορία, φτιαγμένες όλες με τα ίδια χρώματα. It can make your heart stop, ξανά.

Ο Cave προτιμά πια να πηγαίνει κανά σινεμαδάκι απ'το να ακούει και να διηγείται ιστορίες γύρω από μια μεγάλη φωτιά. Ο Finn Andrews τραγουδά σαν να μην μπορεί να πιστέψει πως έγιναν όλα αυτά στους στίχους του. Ακόμα πιο εμπνευσμένο σύνολο απ'τα προηγούμενά τους.  

Τρόπο να γίνουν πιο τρομαχτικοί δε βρήκαν, αλλά βρήκαν πώς να παίζουν καλύτερα. Τους είχα παρεξηγήσει, δίκαια πιστεύω, αλλά τελικά κάτι καλό κρύβεται πίσω απ'το make - up και το καλοστημένο image. Ψυχεδελικό, σκοτεινό και βρώμικο. Αν είναι να γυρνάμε συνέχεια στα 80's ας το κάνουμε σωστά.

Άγγελος Κουκλάκης

TOP 10 albums

1. Flaming Lips - "Embryonic"

Worth Buying: Fanfarlo - "Reservoir", Marillion - "Less Is More", DJ Hell - "Teufelswerk", Vieux Farka Toure - "Fondo", Antony and The Johnsons - "The Crying Light", Iron and Wine - "-Around The Well", Health - "Get Color"

Τζάμπα χαμός: Girls - "Album"

Απογοήτευση: Muse - "The Resistance"

Debut Albums: Pains Of Being Pure At Heart - s/t, Major Lazer - "Guns don't Kill Peaple-Lazers Do", Florence & The Machine "Lungs", Soap and Skin - "Lovetune For Vacuum"

Great Songs

Θα 'θελα να μην είχα ακούσει ποτέ: Pussy - Rammstein

Από τις ελληνικές κυκλοφορίες ξεχωρίζω το "Please Make Me Dance" του The Boy και με εντυπωσιάζει η συνεργασία του Merzbow με την δικιά μας Low Impedance Recordings για το "Somei". Γέλασα απίστευτα με την φιγούρα του Jeff Apruzzese, μπασίστα των Passion Pit και πέρασα υπέροχα στις συναυλίες των AC/DC, Isis, Archive, My Brightest Diamond - ναι έχασα τους NIN. Καλύτερη ταινία της χρονιάς, μακράν η "Λευκή Κορδέλα" του Μίκαελ Χάνεκε και η πολύ ιδιαίτερη ιρανική ταινία "Τι απέγινε η Έλι".

And the winner is... Point 7 - What?

Χωρίς δεύτερη σκέψη, η 1η θέση ανήκει στον Chris Cunningham και το project του. Όποιος το έχει ακούσει, γνωρίζει πολύ καλά το γιατί. Τα υπόλοιπα σε αλφαβητική σειρά γιατί καλύπτουν διαφορετικά είδη και δεν μπορώ να τα συγκρίνω μεταξύ τους.

1.    Ahnst Anders - Many Ways
2.    Clark - Totems Flare
3.    Kettel - Myam James 2
4.    Millipede - All My Best Intentions
5.    Nordvargr - Evolution
6.    Stendeck - Sonnambula
7.    The Qemists  - Join The Q (κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του '08 και οριακά το συμπεριλαμβάνω στη φετινή λίστα)
8.    Tonikom - The Sniper's Veil
9.    Von Thronstahl - Germanium Metallicum

Καταχρηστικά, θα αναφέρω και 2 συλλογές. Υπέροχες και οι δυο και αντιπροσωπευτικές μιας σκηνής που βρίσκεται σε άνθιση και σταδιακά αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη απήχηση (τώρα αυτό δεν ξέρω αν είναι για καλό και που τελικά θα οδηγήσει αλλά δεν έχει σημασία -τουλάχιστον όχι τώρα-).  
1.    Emerging Organisms Vol.2 (Tympanik Audio)
2.    Miwak Twelve (Hymen Records)

Γιώργος Λεονταρίτης

best albums of 2009

Κώστας Μπρέλλας

Νομίζω ότι ήταν η χειρότερή μου χρονιά για αυτή τη δεκαετία, αλλά με μερικές δεκάδες δίσκους να μην έχουν βρει ακόμα τον δρόμο προς το cd-player, πιθανότατα σε μερικούς μήνες να έχω αλλάξει γνώμη. Δυσκολευόμουν πολύ να βγάλω τοπ-10, οπότε τα χώρισα σε recycle -reproduce κατηγορίες...

Reproducing the 80's top-7

1. White Lies - to lose my life : η πιο φρέσκια ανακύκλωση, συμπαθέστατα πιτσιρίκια που μοιάζουν να έχουν προοπτική για το επόμενo. Χωρίς concept, αλλά άλμπουμ με μισή ντουζίνα χιτάκια είχαμε καιρό να ακούσουμε.

2. A Place To Bury Strangers - Exploding Head : λιγότερο, ή μάλλον πιο γυαλισμένο fuzz, περισσότερη μελωδία, αλλά αφού σε κάθε νότα θυμόμουν μία ακόμα από το psychocandy, χάνουν την πρώτη θέση στο νήμα.

3. Editors - in this light and on this evening : Ηταν η πιο τολμηρή κίνηση της χρονιάς, και παρόλο που στο σύνολό του δεν είναι σπουδαίο θα επικροτήσω την προσπάθεια. Στην παραγωγή το φάντασμα του Martin Hannett...

4. Piano Magic - ovations : συγκρότημα με τεράστια προσωπικότητα, ξαφνικά στο 10^ο άλμπουμ του μοιάζει με tribute band των πρώιμων Dead Can Dance. Mπαίνει εδώ, και όχι στις απογοητεύσεις, επειδή λατρεύω και τους Dead Can Dance..

5. The Mary Onettes - islands :  Aν οι Echo & the Bunnymen άκουγαν τις μελαγχολικές μπαλάντες των A-ha... Κατώτερο από το ντεμπούτο τους, αλλά το έβαλα στη λίστα αμέσως μόλις άκουσα το τελευταίο των Bunnymen...

6. The Horrors - primary colours : Στην αρχή ενθουσιάστηκα με τον ήχο, στην πορεία το ξέχασα... Η επιλογή του mr. Portishead στην παραγωγή έσωσε το παιχνίδι, τι θα κάνουν όμως στο επόμενο?

7. Yeah Yeah Yeahs - it's blitz : Αφού θυμήθηκαν τον Giorgio Moroder και θέλουν να γίνουν οι Blondie του σήμερα, το τιμώ σαν άποψη και όχι τόσο ως αποτέλεσμα.

Reproducing themselves top-7

1. The Prodigy - invaders must die

2. IAMX - kingdom of welcome addiction

3. Mesh - a perfect solution

4. Franz Ferdinand - tonight

5. Kent - rod

6. Placebo - battle for the sun

7. Crossover - space death

Όλα τα παραπάνω μου άρεσαν, αλλά κάτι έλειπε ή μάλλον τίποτα δεν προστέθηκε. Σαν να τα είχα ξανακούσει, αξιοπρεπέστατα αναμασήματα, οπότε δύσκολα θα επανέλθω. 2 ακροάσεις, καλό δισκάκι, μπράβο και στο ράφι..

Προβληματισμοί τοπ-3

1. Τhe Flaming Lips - embryonic  : ενα παράξενο πράγμα με αυτόν τον δίσκο.. Πιθανότατα είναι ότι πιο ενδιαφέρον κυκλοφόρησε φέτος, αλλά ακόμα δεν έχω καταφέρει να το ακούσω μέχρι το τέλος... Που θα μου πάει...

2. Julian Plenti - ...is skyscraper : Από αριστούργημα ως αδιάφορο. Μία έτσι, μία αλλιώς. Πραγματικά δεν μπορώ να καταλήξω.

3. Bat For Lashes - two suns : διαφορετική περίπτωση. Μου άρεσε πολύ, αλλά πάντα βαριέμαι να το ακούσω.

Απογοητεύσεις:

The Depeche Mode guys, the New Order guys, the Suede guy......

Κατά σειρά προτίμησης

01.   Franz Ferdinand - Tonight Γιατί απλά είναι ΔΙΣΚΑΡΑ, και ας μην του φαίνεται από το πρώτο άκουσμα.

02.   Yeah Yeah Yeahs - It's a Blitz! Γιατί είναι πολύ μεγάλη μαγκιά για ένα γκρούπ να αλλάζει τόσο πολύ τον ήχο του και παρ'όλα αυτά να βγάζει κάτι τόσο αξιόλογο. Και επειδή δεν μπορεί με τίποτα να φύγει η φωνή της Karen O από το κεφάλι μου.

03.   Bombay Bicycle Club - I had the Blues but i shook them loose Γιατί έχει ένα από καλύτερα τραγούδια της χρονιάς (Dust on the Ground). Όχι βέβαια οτί τα άλλα κομμάτια του album πάνε πισω...

04.   ΙΑΜΧ - Kingdom of Welcome Addiction Γιατί έχει υπέροχες συνθέσεις όπως πάντα. Βασικότερα όμως γιατι ο Chris Corner μας θυμίζει με κάθε του album οτι η μουσική μπορεί (και πρέπει) να είναι και κατάθεση ψυχής.

05.   Fever Ray - Fever Ray Γιατί ήταν πολύ ευχάριστη έκπληξη. Γιατί ήταν ενά τόσο ιδιαίτερο album. Γιατί και το σκοτάδι, δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο!

06.   A Place to bury Strangers - Exploding Head Γιατί μου αρέσουν οι άνθρωποι που τηρούν τις υποσχέσεις τους και τα συγκροτήματα που τηρούν τους τίτλους των album τους!

07.   The Prodigy  - Invaders Must Die Γιατί το έχουν ακόμα. Απλά!

08.   White Lies - To lose my life... Γιατί παρόλα τα κλισέ που συγκεντρώνει ο ήχος τους, δεν γίνεται να ξεκολλήσουν από την playlist μου!Γιατί δύσκολα βρίσκεις πλέον τόσα ωραία κομμάτια μαζεμένα σε έναν δίσκο.

09.   The Horrors - Primary Colours Γιατί επαληθεύσαν με τον πιο πειστικό τρόπο τις (υψηλές) απαιτήσεις και τις προσδοκίες που οι ίδιοι δημιούργησαν με τον πρώτο τους δίσκο.

10.   Editors - In this Light and on this Evening Γιατί παρόλο που δεν το πολυκατάλαβα το όλο εγχείρημα με τον ηλεκτρονικό ήχο (ίσως να μην τους βγήκε όπως το περίμεναν), παραμένει ένας πολύ καλός δίσκος με μερικές εξαιρετικές στιγμές.

Aναπληρωματικά :

The Pains of Being Pure At Heart - s/t , Archive - Controlling Crowds, Antony & the Johnsons - The Crying Light, Bat For Lashes - Two Suns, Sonic Youth -  The Eternal, Soap and Skin - Lovetune for the Vacuum, My Latest Novel - Death and Entrances, The Qemists - Join The Q, Beirut - March of the Zapotec,  Muse - The Resistance, Mt St. Helens Vietnam Band - s/t, And you will know us by The Trail of Dead - The Century of Self, The Veils - Sun Gangs, The Von Bondies - Love, Hate and then there is you, Wavvves  -  s/t , Andrew Bird - Noble Beast , Julian Plenti - Skycraper

Εκτός συναγωνισμού:

00.   Morrissey - Years of Refusal Γιατί είναι Morrissey.

Χειρότερα του 2009 :

01.   Depeche Mode - Sound of the Universe Wroooooooooooooooooooooonggg....

02.   Apoptygma Berzerk - Rocket Science Mazzoo and the Zoo στην καλύτερη...

03.   Fisherspooner  - Entertainment Μετά την προηγούμενη δισκάρα, αυτο...ΓΙΑΤΙ;

04.   Air - Love 2 Ή εμένα αλάξαν τόσο πολύ τα μουσικά μου γούστα, ή αυτοι σταμάτησαν να γράφουν καλή μουσική (ή τουλάχιστον όσο καλή συνήθηζαν να γράφουν)...

05.   Starsailors - All the Plans Έλεος με τους γλυκανάλατους...