Tiësto - Kaleidoscope

1.Kaleidoscope (featuring Jónsi) / 2.Escape Me (featuring CC Sheffield) / 3.You Are My Diamond (featuring Kianna) / 4. I Will Be Here (with Sneaky Sound System) / 5. I Am Strong (featuring Priscilla Ahn) / 6.Here On Earth (featuring Cary Brothers) / 7.Always Near 8. It's Not The Things You Say (featuring Kele Okereke) / 9. Fresh Fruit  / 10. Century (featuring Calvin Harris) / 11.Feel It In My Bones (featuring Tegan & Sara) / 12.Who Wants To Be Alone (featuring Nelly Furtado) / 13.LA Ride / 14.Bend It Like You Don't Care / 15.Knock You Out (featuring Emily Haines) / 16.Louder Than Boom / 17.Surrounded By Light  

6 October 2009 - Musical Freedom/Ultra Records  

Δεν υπάρχει dj που να έχει καταφέρει να είναι στους δημοφιλέστερους dj του κόσμου για περισσότερο από τον Tiësto. Χρόνια πριν τον μάθει και η κουτσή Μαρία στην Ελλάδα λόγω Ολυμπιακών, είχε ήδη στο ενεργητικό του δεκάδες άλμπουμ -  σετ, αλλά και πολλά κομμάτια που έγραψε μαζί με τον Ferry Corsten (γνωστότερος σε αυτό το φόρουμ από τα ρεμίξ του στο Kathy's Song των Apoptygma Berzerk). Είχε ήδη αρχίσει να καθιερώνεται ως καλλιτέχνης με το πολύ συναισθηματικό In My Memory, και είχε αρχίσει να κάνει τα πρώτα του βήματα έξω από την trance και την progressive house με τις πιο ονειρικές ή ακόμα και ελαφρώς electro στιγμές του Just Be. Και, φυσικά, σχεδόν όλοι μας ξέρουμε πόσο συνέβαλε στο να γίνουν οι Delerium τόσο μεγάλο όνομα.

Δυστυχώς, μετά το αρκετά απογοητευτικό (τολμώ να πω ακόμα και ξενέρωτο και συχνά ανέμπνευστο) Elements of Life, το «ω πόσο κούκλος είμαι στα κόκκινα» εξώφυλλο του Kaleidoscope, μόνο ανησυχητικό θα μπορούσε να είναι. Ο Tiësto που ξέραμε δεν θα είναι ποτέ πια ίδιος. Διότι, στα 40(!) χρόνια του, και έχοντας πια για έδρα του τις ΗΠΑ, και όχι την Ολλανδία, ο διάσημος dj Γλäστρας (για τους ισπανόφωνους ;)), αποφάσισε να κάνει ίσως τη μεγαλύτερη στροφή στην καριέρα του: να αντλήσει έμπνευση από την αγγλοσαξονική indie!

Αν μου το είχε πει κάποιος πριν έχω ακούσει το άλμπουμ, μπορεί και να έκανα ένα χρόνο μέχρι να τολμήσω να το ακούσω. Και θα ήταν άδικο. Διότι στη μισοψημένη μισοtrance του Elements of Life, το Kaleidoscope αντιπαραθέτει μια φρεσκάδα και μια ελευθερία κινήσεων, τόση που ανάγκασε τον Tiësto να φτιάξει τη δική του εταιρεία γιατί η Black Hole δεν θα το εξέδιδε ποτέ! Μην σας μπερδεύουν εδώ τα "featuring" σε κάθε κομμάτι. Δεν μιλάμε απλά για guest φωνητικά. Σε κάποιες περιπτώσεις (πχ το Escape Me, με την CC Sheffield των Le Rev), είναι σχεδόν αδύνατο να καταλάβουμε ποιος έγραψε το κομμάτι αρχικά. Δεν ήταν ποτέ ξένος ο Tiësto στις συνεργασίες, αλλά εδώ πάει ένα βήμα παραπέρα. Τι αλλάζει αυτό; Σχεδόν τα πάντα! Τα κομμάτια είναι πολύ μικρότερα, με πολύ περισσότερες εναλλαγές, πιο catchy ήχους, περισσότερα φωνητικά. Εν ολίγοις, πολύ περισσότερο ποπ. Το χορευτικό ταξίδι με κλειστά μάτια ενός A Tear In the Open έχει πάει περίπατο, για να αντικατασταθεί από ένα γλυκό χαμόγελο και την παιχνιδιάρικη διάθεση ενός Century (χάρη σε λίγη βοήθεια από Σκωτία μεριά). Τα βαθιά συναισθήματα και η τριπ χοπ μελαγχολία ενός Battleship Grey έχουν δώσει τη θέση τους στο σέξυ Knock You Out, όπου με την Emily Haines φτιάχνουν κάτι σαν Ladytron στο πιο χορευτικό.

Τι δεν αλλάζει; Κατ' αρχήν, δεν νομίζω να περιμένατε από όλους αυτούς τους indie τραγουδιστές να κάνουν θαύματα με το στίχο - συνεχίζει να κινείται μεταξύ γλυκού και απλοϊκού. Σαφώς κάποιες αναφορές στο παρελθόν είναι έντονες: για παράδειγμα, το ορχηστρικό Fresh Fruit και το progressive house I Am Strong θα μπορούσαν να είχαν βγει από οποιαδήποτε δουλειά του των τελευταίων 10 χρόνων.

Στο ρεφραίν του You Are My Diamond, αλλά και στο (λιγότερο ενδιαφέρον) single I Will Be Here μοιάζει με τους συνεργάτες του να ξαναεπισκέπτονται την eurotrance του 2000 (Alice Deejay, Fragma anyone?), στο πιο δουλεμένο.

Όμως οι αλλαγές είναι ίσως όσες και τα πράγματα που έμειναν σταθερά. Φαίνεται ότι ένα πρωί ξύπνησε o Tiesto και είπε «Πολύ δημοφιλής έγινε αυτός ο Paul van Dyk, θα πάω ένα βήμα παραπέρα και θα τον κάνω σκόνη!». Σε αυτή την προσπάθειά του, τον βοηθάει σαφώς ότι ακούει πολλή μουσική (είναι να απορείς που τους ξέθαψε όλους αυτούς), και καταφέρνει να κάνει αυτό που θέλει πάρα πολύ καλά, ενώνοντας ιδέες από εδώ και από εκεί. Παράλληλα, παραμένει πάρα πολύ καλός παραγωγός (ένα εικονίδιο με καρδούλες παρακαλώ για το Bend It Like You Don't Care). Παρ' όλ' αυτά, το άλμπουμ κάνει μια κοιλιά στη μέση. Πολλοί θα του τη συγχωρέσουν εύκολα, γιατί όλο μαζί δίνει τουλάχιστον 8 κομμάτια που θα μπορούσαν να είναι μεγάλα χιτ της χρονιάς. Εγώ, όμως, όσο και αν το απόλαυσα, θα παραμείνω με μια μικρή πικρία: δεν είχα αγαπήσει τις προσωπικές δουλειές του Tiësto για τη φαντασία, αλλά για το συναίσθημα και το ταξίδι.

Rating: 7,9 / 10
Tec-goblin

Tiësto - Escape me