Πάντα πίστευα ότι ένας καλός μουσικός, πρέπει ή φαίνεται μέσω της ικανότητας του, να ξεγυμνώνει τα ίδια του τα δημιουργήματα. Αυτό ακριβώς έγινε και χθες. Η folk, τα blues και οι σκληροπυρηνικές κιθάρες των προηγούμενων project τους, έδωσαν τη θέση τους σε δυο ακουστικές κιθάρες και ένα πιάνο. Έτσι οι Dulli, Lanegan και Dave Rosser (βλ. Twilight Singers) μας απογείωσαν δίνοντας μας μια διαφορετική οπτική-μουσική άποψη. Τα κομμάτια σχεδόν άριστα διαιρεμένα, περνούσαν από Gutter Twins σε Mark Lanegan και από Twilight Singers σε διασκευές, χωρίς να μας αφήνουν χρόνο αντίδρασης.
Τα λόγια ήταν περιττά, τα ποτήρια δεν ήταν γεμάτα (βλ. παλιές καταχρήσεις) αλλά όλοι ήμασταν εκεί, καρφωμένοι στις δύο από τις είκοσι καλύτερες φωνές όλων των εποχών κατά την ταπεινή μου άποψη.
Η αλήθεια είναι πως έμεινα με ένα μικρό παράπονο, αφού το playlist δεν ξεσκόνισε τα τεφτέρια του από παλιές εποχές (Afghan Whigs, Screaming Trees) όπως και για το γεγονός ότι η βραδιά, μας άφησε στη μιάμιση ώρα και όχι στις τρείς που το Gagarin και πλειάδα μέσων ενημέρωσης προανήγγειλε.
Παρ’όλα αυτά, ο χώρος ήταν σχεδόν γεμάτος, γεγονός που με χαροποιεί ιδιαίτερα γιατί δείχνει πως κάτι που αξίζει και εξελίσσεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, δεν ξεθωριάζει και δεν ξεχνιέται από τον μεγαλύτερο κριτή…το κοινό!

02. God's Children

'; writethis(jsval);//-->

comments & discussion