|
Page 4 of 4
Βαγγέλης Γιαννακόπουλος
Στο τέλος κάθε χρονιάς οι λίστες δίνουν και παίρνουν, τα καλύτερα, τα χειρότερα, τα ανύπαρκτα, οι εκπλήξεις και όποια άλλη κατηγορία μπορεί κανείς να φανταστεί. Βιαστική και πάνω απ'όλα άδικη επανάληψη για κάποιους... αλλά ας παραδεχτούμε ότι εκεί προς το τέλος της χρονιάς, και πριν την ανατολή της νέας, έχουμε ανάγκη να πάρουμε μαζί μας κάτι απ'το παρελθόν που να ...σπάσει τον πάγο στις πρώτες γνωριμίες μας με το νέο έτος. Ψηφίζεις ένα δίσκο, και νιώθουμε την κανοποίηση ότι επισφραγίστηκε μια γλυκειά προσωπική σχέση, δίνουμε σ'αυτή μια δόση διαχρονικότητας. Αλλά τελικά η όλη ιστορία έχει και μια πλάκα έτσι; Παιχνίδι με τον εαυτό μας για να μαντέψουμε τη «σωστή» απάντηση.
Προσωπικά η δικιά μου χρονια - η μισή ως τώρα - έχει βουλιάξει σε χακί σκοταδισμό. Γι' αυτό και τα καινούργια έμειναν σε μια απόσταση, αλλά τα «καλύτερα» απ' αυτά κέρδισαν πραγματικά στα δύσκολα. Χωρίς συγκεκριμένη σειρά λοιπόν... (ναι, καλά)
 1. The Last Shadow Puppets - The Age of the Understatement Το παλιό ακούστηκε καινούργιο, παλιά μουσικά ρεύματα ενώθηκαν, μπερδεύτηκαν και το αποτέλεσμα: απλούστατο, λυρικό και στυλάτο. Η χρονιά βρήκε το classic της και από εμπορικής άποψης, και χαίρομαι που συμφωνώ απόλυτα με όλη τη φασαρία που έγινε γι'αυτούς τους τύπους.
2. Calexico - Carried to Dust Η φιλική και γλυκειά εκδοχή της ερήμου. Υπάρχει - δεν υπάρχει, οι Calexico τη βρήκανε και έγραψαν τον πιο ευαίσθητο δίσκο τους ως τώρα, με αμέτρητες διαφορές και ομοιότητες με τα παλιότερά τους. Κοίταξαν πίσω και μελαγχόλησαν, και σίγουρα εμπνεύστηκαν. Το Two Silver Trees είναι απ'τα καλύτερα κομμάτια τους ever.
3. M83 - Saturdays=youth Ο κάθε δίσκος τους θα αποτελεί είδηση από δω και πέρα. Το ταξίδι του συγκεκριμένου, ήταν απ'τα πιο ζωντανά φέτος, τα πιο ολοκληρωμένα σε κάθε επίπεδο. Εντυπωσιακό και low profile ταυτόχρονα, διαστημικά ρομαντικό.
4. ALASKA IN WINTER - Dance Party in the Balkans Air και Beirut λες στην αρχή και στα πρόχειρα αλλά τελικά το όλο concept ακούστηκε πρωτόγνωρο. Θλιμμένος δίσκος, που τον αγαπάς γιατί κάτι τέτοιοι πρέπει να βγαίνουν αραιά και που και να βυθίζεσαι.
5. Brett Anderson - Wilderness Όχι τόσο γιατί τον ξεχώρισα όταν τον άκουγα, αλλά γιατί τον έζησα στη μαγική συναυλία στην Αθήνα. Σαν να ψηφίζω μια μοναδική μουσική σχέση.
6. Devotchka - A Mad and Faithful Telling Το How it ends ήταν καλύτερο. Αλλά είναι δίσκος που άλλοτε τρέχει, άλλοτε κολλάει, μεθύσι το λες βασικά. Επηροές από ό,τι στοχεύει στην καρδιά, χωρίς το παραμικρό κόμπλεξ.
7. PORTISHEAD - third Come- back δεν ήτανε. Υπόγεια εξέλιξη σε συναισθήματα, έμπνευση και φυσικά ήχο το λέω. Με δέος το άκουγα, με σεβασμό το άφησα στην άκρη μέχρι να βρω αφορμή να βυθιστώ σ'αυτό.
8. Tindersticks - the Hungry saw "Σαν κυριλέ γκαρσόνια που κοιμήθηκαν με τα ρούχα", ο τίτλος ενός άρθρου πριν χρόνια που αποτέλεσε την πρώτη γνωριμία μου με αυτούς. Κάθε δίσκος των Tindersticks είναι στους καλύτερους της χρονιάς, γιατί όσο κι αν η σκιά του Curtains είναι μεγάλη, πάντα υπάρχουν στιγμές σ'αυτούς που σε κάνουν να ενθουσιάζεσαι όπως στα πρώτα ακούσματα των παλιότερων αριστουργημάτων τους. Είναι η ίδια αίσθηση, αληθινή και έντονη. Απλά τους αγαπάω.
9. PONI HOAX - Images of Sigrid Αυτό ήρθε στο τέλος απ'το πουθενά, και με κέρδισε. Μοντέρνα παραγωγή, αλλά χρώματα και εσωστρέφεια που σε πηγαίνει στη δεκαετία του 80. Ήθελε ταμπελάκι πάνω στο cd που να λέει ‘Play it loud'
10. 2L8 - he & she Αυτό πάλι σε τι λίστα να το βάλεις...Τρομάζεις όταν καταλαβαίνεις πως εμπνέονται μερικοί μουσικοί, και ανατριχιάζεις όταν σε αγγίζει ένας τέτοιος ήχος. Κλειστοφοβικό άναρχο και μεγαλειώδες.
Βασίλης Παπαευσταθίου
TOΠ 10 ALBUMS
- Last Shadow Puppets - The Age Of The Understatement
- Fleet Floxes - Fleet Floxes
- TV On The Radio - Dear Science
- Girl Talk - Feed The Animals
- The Hold Steady - Stay Positive
- Mars Volta - The Bedlam In Goliath
- Bon Iver - For Emma, Forever Ago
- Ladyhawke - Ladyhawke
- Monika - Avatar
- Sugahspank! - The Incredible, The Invisible
ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ: UNKLE - Ejekt Festival [28/06/2008]
ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ: WALL-E
ΤΗΛ. ΣΕΙΡΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ: LOST - SEASON 04
ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ: Barry Mails / William Burroughs- El Hombre Invisible
Κώστας Λημνιάτης
 1. Benoit Pioulard - Temper Δίσκος κομψοτέχνημα. Αιθέρια τραγούδια με μια αίσθηση ψυχεδελικής μπαλάντας, αν ένας δίσκος θα μπορούσε να χαρακτηρίσει την Άνοιξη σίγουρα θα ήταν αυτός. Ο Pioulard προσφέρει ανακούφιση στα αυτιά μας από τις κοινοτοπίες των ημερών.
2. Blank Dogs - On two sides Τελικά διαπιστώνεις ότι αρκεί η ψυχή και η αγάπη για τα ακούσματα σου για να κυκλοφορήσεις έναν σπουδαίο δίσκο, δεν χρειάζεται ούτε η σπουδαία παραγωγή, ούτε καμιά εταιρεία για να σε υποστηρίξει.Όλα αυτά που αγαπήσαμε στην δεκαετία του 1980 βρίσκονται εδώ, πρώιμοι cabaret voltaire, joy division, magazine αυθεντική alternative αισθητική.
3. Last Shadow Puppets - The age of the understatement Ο δίσκος αυτός έχει παίξει άπειρες φορές μέσα στο 2008. Όπως θα έπρεπε να είναι η εμπορική μουσική σήμερα.
4. Get Well Soon - Rest now weary head, you will get well soon Γερμανικός ρομαντισμός στα καλύτερα του και ταυτόχρονα ένας πολιτικός δίσκος για τις δύσκολες μέρες που παιρνάμε.
5. The Notwist - The devil you and me Τα ίδια με τον προηγούμενο αφαιρώντας τον ρομαντισμό.Η πιο ώριμη δουλειά των Notwist η οποία για να ανακαλυφθεί θέλει πολλές και προσεκτικές ακροάσεις.
6. Sons and Daughters - The gift Οι Σκωτσέζοι ξανακτυπούν. Ο δεύτερος καλύτερος δίσκος κιθαριστικής ποπ από το νησί για το 2008, για τον γραφόντα. Γκαράζ ενέργεια και ένας δίσκος που ούτε καταλαβαίνεις πότε τελειώνει.
7. Auburn Lull - Begin civil twilight Και όμως είναι Αμερικανοί. Απόγονοι των Cocteau Twins και των This mortal coil. Ο δίσκος θα μπορούσε άνετα να κυκλοφορούσε από την 4AD στις αρχές του 1980. Αραχνούφαντες μελωδίες, σκοτάδι και ποίηση.
8. Boduf Songs - How shadows chase the balance Μπορεί να υπάρξει γοτθική φολκ, αν ο Έντγκαρ Άλαν Πόε ζούσε σήμερα μάλλόν θα έγραφε σκοτεινές ψυχεδελικές μπαλάντες που ηχούν σαν ψίθυροι στο σκοτάδι, όπως τα τραγούδια που περιέχονται σε αυτόν τον δίσκο.
9. Foals - Antidotes Ο δίσκος αυτός σου αφήνει την ίδια αίσθηση με τα πρώτα τραγούδια των Cure, χωρίς να διαθέτει την απαισιοδοξία ή την οργή τους, φρέσκος όσο και αν σου θυμίζει πολλά πράγματα και αθώα τρελός.
10. The Gutter Twins Δίσκος βαρύς και ασήκωτος όπως και οι δημιουργοί του. Το παρελθόν τους αφήνει σημάδια σε κάθε τραγούδι και σε στοιχειώνει για τα καλά. Δίσκος που μας δείχνει πως θα έπρεπε να έχει εξελιχθεί το ροκ σήμερα.
Αυτά για φέτος, από όλους τους συντάκτες του postwave.gr, καλά Χριστούγεννα και ένα ακόμα καλύτερο μουσικό νέο έτος!
Postwave.gr
|
