Μαρία Καραγκούνη

Εγώ δεν πολυσυμπαθώ τις λίστες-του-τέλους-της-χρονιάς. Δεν μπορώ να τις φτιάξω και δεν τις πολυκαταλαβαίνω. Πολύ άδικο πράγμα για ότι δεν έχεις δει, διαβάσει, κάνει, ακούσει. Life is unfair, ως γνωστόν όμως, kill yourself or get over it. Πρώτα το τοπ-10 των albums της χρονιάς που φεύγει όπου να ‘ναι (στο καλό!), που μπορεί να μοιάζει με τοπ-17 αλλά στην ουσία είναι τοπ-8. Δηλαδή...

Κατηγορία "Μεγάλα πράγματα":

Κατηγορία "Μπαλαντέρ":

Κατηγορία "Μουσική Ημέρας, Κυρίως":

Κατηγορία "Miles To Go Before We Sleep":

Κατηγορία "Indie/Alternative With A Twist":

Κατηγορία "Λίιιιγο πιο σκληρά":

Τιμητική αναφορά:

Bonus τραγουδάκια που έχουν φάει γερό playlist, για τους δικούς τους λόγους το καθένα. Good songs nonetheless:

Και τέλος τοπ-3 "Bleh...":

Ταινία της χρονιάς? Σίγουρα κάποια που δεν έχω προλάβει να δω. ‘Όπως και να 'χει, πέρασα πολύ ωραία απέναντι από τη μεγάλη οθόνη με το Dark Night και το Wanted. Και μπροστά από τη 19άρα οθονίτσα μου με το ελληνικό Ιστορία 52 και το ντοκιμαντέρ Gonzo: The Life and Work of Dr. Hunter S. Thompson.

Τηλεοπτικό τοπ-3: Τιμή και δόξα στο Lost (ακόμα καλό, ακόμα το καλύτερο). Υπερβολικά ευχάριστο το Californication (Mulder!). Έχει προοπτικές το Fringe (X-Files!).

Βιβλίο της χρονιάς το 2666 του μακαρίτη Bolano. (Big is the new black.)

Ο μίζερος αριθμός των συναυλιών που παρακολούθησα δεν νομίζω πως επιτρέπει τοπ-κάτι.  Με το  ζόρι βγαίνουν τρεις: η πρώτη εμφάνιση των iLiKETRAiNS στο Gagarin, το πολυθέαμα των Juno Reactor σε εκείνη την αποθήκη στην Πειραιώς και αυτό το περίεργο πράγμα που ήταν οι UNKLE στη σκηνή του Ξιφασκίας. Γι' αυτό θα βάλω κατηγορία "Θέαμα της χρονιάς" και βάζω στην κορυφή τη Μηδεια²  hands down. Respect.

Άγγελος Κουκλάκης

1. Last shadow puppets "The Age Of The Understatement"
2. Fleet Foxes "Fleet Foxes"
3. Deerhunter "Microcastle"
4. Death cab for Cutie "Narrow Stairs"
5. Black Mountain "In the Future"
6. Margot & the Nuclear So and So's "Not Animal"
7. Flying Lotus "Los Angeles"
8. No Age "Nouns"
9. The Black Angels "Directions to See a Ghost"
10. Okkervil River "The Stand Ins"

Από τις κυκλοφορίες που "πούλησαν"  φέτος θα μπορούσαν να είναι σε αυτή την λίστα το "Oracular Spectacular" των MGMT και το "Dear Science" των TV on the Radio. Μάλλον αντίθετο με βρίσκει ο όλος ντόρος που είχε γίνει με τους Foals και τον δίσκο τους "Antidotes", ενώ πολύ καλύτερο περίμενα το "Only by the night" των Kings of Leon! Μικρή σημασία έχουν βέβαια όλα αυτά, διότι φέτος (κατά την γνώμη μου πάντα) κυκλοφόρησε ένα από τα καλύτερα ντεμπούτο άλμπουμ, το No1 της λίστας αυτής.

Επίσης, οι κυκλοφορίες από τα ελληνικά συγκροτήματα ήταν αξιολογότατες, ξεχωρίζοντας αυτές των GAD "System May Fall", Misuse "Misuse", και Sleeping Pillow "Apples on an orange tree" .

Υ.Γ 1: Κάποιες ταινίες που παρακολούθησα και με έκαναν να μιλήσω γι' αυτές από δω κι' από κει ήταν το «Ανάμεσα στους τοίχους» του Λοράν Καντέ, το «Boy A» του Τζον Κρόουλι,  και το «Hunger» του Στιβ ΜακΚουίν. Το «Γόμορρα» δεν με συγκλόνισε, ενώ το «ROCKNROLLA» του Γκάι Ρίτσι το περίμενα καλύτερο!

Υ.Γ 2: Oι Guns ‘n Roses γιατί υπάρχουν ακόμα;

Για το 2008 θα πω ότι κατά την γνώμη μου δεν βγήκε κανένας μεγάλος δίσκος. Υπήρχαν βέβαια πολύ καλές στιγμές ειδικά στο indie χώρο. Το "Antidotes" των Foals ακούγεται ολόφρεσκο και το απολαμβάνεις ολόκληρο ευχάριστα. Πράγματι μια ευχάριστη έκπληξη. Πολύ καλό και το "Microcastle" τρίτος δίσκος των αμερικανών Deerhunter με τις ψυχεδελικές πινελιές. Αξιόλογη επιστροφή έκαναν μετά από πολλά χρόνια οι Portishead με το "Third", όπου εξελίχθηκαν μουσικά με progressive στοιχεία δίνοντας ένα πολύ δυνατό αποτέλεσμα. Οι Ladytron χρόνια τώρα μας ικανοποιούν όπως και φέτος με το "Velocifero". Ο Brett Anderson απλά συνεχίζει να μας παραδίδει καταπληκτικές συνθέσεις γεμάτες συναίσθημα, φέτος με το ακουστικό "Wilderness". Στο προσκήνιο έμειναν όλη την χρονιά και όχι άδικα οι The Last Shadow Puppets με το ρετρό ποπ του "The Age Of The Understatement" που περιείχε και πολλές επιτυχίες.
Αλλάζοντας ύφος τώρα, πάμε στα πιο σκοτεινά. Κανένα νέο όνομα δεν έχω επιλέξει φέτος. Ξεκινάω με το "Porta Macedonia" τρίτο δίσκο του Veljanov. Αρκετά καλός, με συνοχή να ισορροπεί ανάμεσα στις κιθάρες και τα ηλεκτρονικά στοιχεία. Ο νέος δίσκος των Death In June με τίτλο "The Rule Of Thirds" τελικά με κέρδισε με την απλότητα του. Σίγουρα ένας πολύ καλύτερος δίσκος από τον προηγούμενο τους. Οι Cure κατάφεραν να μπουν στην δεκάδα όχι γιατί δεν αξίζει ο δίσκος "4:13 Dream" όσο γιατί δεν βρίσκω κάτι καλύτερο. Γενικά έχω καλύτερες απαιτήσεις από αυτούς. Κλείνω με τους Bauhaus όπου μετά από τόσα χρόνια κυκλοφόρησαν το "Go Away White". Το μόνο κακό που έχει αυτός ο δίσκος είναι ότι κυκλοφόρησε φέτος και όχι πριν είκοσι χρόνια. Ένας κλασικός δίσκος Bauhaus με όλα τα στοιχεία που τους καθιέρωσαν, δυνατός, ατμοσφαιρικός με αβίαστες συνθέσεις. 

Ερμής Κουκάρης

Top άλμπουμ της χρονιάς:

Συνολικά μια καλή χρονιά, οι Portishead  επέστρεψαν στη δισκογραφία σε μεγάλη φόρμα στο στούντιο και στις συναυλίες τους, αποκάλυψη το self-release του Adam Fielding, μεγάλοι νικητές με δυο κυκλοφορίες, η μια καλύτερη από την άλλη, οι Αμερικανοί Blue Sky Black Death, ακροβατώντας στην hip-hop και στην electronica.

Απογοητεύσεις της χρονιάς:

Μουσικό Γεγονός της χρονιάς: Επιστροφή Portishead στη δισκογραφία.

Ταινία της χρονιάς:

Video Games της χρονιάς:

Mass Effect - Bioware
Fallout 3 - Bethesda Studios

Go To Page 2