|
 Rammstein - Rosenrot
1.
Benzin / 2. Mann
Gegen Mann / 3. Rosenrot / 4. Spring / 5. Wo Bist
Du / 6. Stirb Nicht Vor Mir feat. Sharleen Spiteri / 7.
Zerstören / 8. Hilf Mir / 9. Te Quiero Puta / 10.
Feuer Und
Wasser / 11. Ein Lied
Universal
/ 28 October 2005
Για πρώτη φορά στην ιστορία, στις 29 Αυγούστου, ένα ρώσικο ερευνητικό πλοίο
έφτασε στον Βόρειο Πόλο χωρίς να χρειαστεί παγοθραυστικό! Η υπερθέρμανση του
πλανήτη λιώνει τους πάγους στην Αρκτική. Αντί όμως τα γειτονικά κράτη και η
παγκόσμια κοινότητα να ανησυχήσουν, προετοιμάζεται ένας νέος «ψυχρός πόλεμος»,
υπό τη σκιά του «θερμοκηπίου» αυτή τη φορά, για την αξιοποίηση των νέων εδαφών.
Γιατί όλα αυτά?
Γιατί μετά από αμέτρητες ακροάσεις του Rosenrot
καρφώθηκα στο φοβερό artwork του δίσκου και στο εξώφυλλο του. 'Εχει κάτι να πει,
είναι κι αυτός ένας λόγος επιβίωσης και αναγνώρισης των Rammstein.
Γενικώς, αν δεν έχουν κάτι να πουν όλοι αυτοί της μουσικής βιομηχανίας, σε
στίχο, σε στάση απέναντι στην επικαιρότητα, σε κάτι τέλος πάντων πέρα από το
"σ'αγαπώ-μ'αγαπάς" δεν μπορούν να σταθούν.
Αν έγραφα για το Rosenrot όταν το
πρωτοάκουσα θα έγραφα τα καλύτερα, επιρρεασμένος από τον γνωστό και αγαπημένο
ήχο τους. Σε δεύτερο χρόνο, ο αρχικός ενθουσιασμός μου έπεσε ένα κλικ πιό κάτω.
Θα προτιμούσα να προχωρήσουν με κάτι ολίγον διαφορετικό από αυτά που μας είχαν
συνηθίσει.
Ενδιαφέρουσα η συνεργασία τους με μιά μεξικάνικη μπάντα στο Te Quiero
Puta, αλλά προσωπικά δε με συγκίνησε. Αντιθέτως, η συνεργασία τους στο
Stirb Nicht Vor Mir (ή αλλιώς "Don't Die Before I Do") με την Sharleen
Spiteri -frontwoman των Σκοτσέζων Texas- βγάζει κάτι διαφορετικό, πιό soft
αλλά όμορφο. Για να πω την αλήθεια βέβαια, όταν το πρωτοάκουσα το μυαλό μου πήγε
κατ' ευθείαν κάπου αλλού (L' Ame Immortelle)...
Τα τρία τραγούδια που
ανοίγουν το δίσκο είναι και αυτά που θα ακουστούν περισσότερο, με το
Rosenrot ειδικότερα να είναι ένα κλασσικό Rammstein-hit και το Mann
Gegen Mann να μας θυμίζει τους μουσικούς Ούννους που γνωρίζουμε πολύ καλά.
Η συνέχεια όμως είναι σαρρωτική με το Spring, αργό και σταθερό tempo
που αν και δεν θα γίνει επιτυχία είναι μιά από τις καλύτερες στιγμές του
δίσκου.
Εκεί προς το τέλος υπάρχει ακόμα ένα διαμάντι, το Feuer Und
Wasser, κλείστε τα φώτα και ονειρευτείτε κάτι, ότι πιό διεστραμμένο σας
περνάει από το μυαλό.
Θα μείνει κι αυτό το δισκάκι στην ιστορία, καλή
προσπάθεια, αλλά δείχνει ακόμα καλύτερη αν λάβουμε υπ' όψιν τις σχετικά μέτριες
στο σύνολό τους νέες κυκλοφορίες μέσα στο 2005.
Βασίλης Παπαδογεωργόπουλος
|
