|
 Melotron - cliché
Marlene / Halt mich fest / Frei wie das Meer / Menschenfresser / Stirb fόr mich / Alles gesagt / Wenn Wir Wollten /
Lebenslauf / Einfach so / Propaganda / Griechisch-Rφmisch / Glδserne Zeiten / Sandstrφm
Synthetic Symphony
/ 27 June 2005
Και πάνω που έχεις αρχίσει να το παίρνεις απόφαση ότι η synthpop παραπέει
βυθιζόμενη όλο και περισσότερο στην μετριότητα και δεν υπάρχει σανίδα σωτηρίας
παρά μόνο αργός θάνατος, κυκλοφορύν 2 album που σε κάνουν κάπως ν’αναθαρρείς. Το
πρώτο από τους πολλά υποσχόμενους Mind.In.A.Box και το δεύτερο από τους
Melotron. Περί αυτού ο λόγος...
Η πρώτη μου επαφή με τους Melotron ήταν
το 1998 όταν μετά από ένα δελτίο τύπου που διάβασα στο InfraRot αποφάσισα να
αγοράσω το πρώτο τους album “morderwerk”. Βλέπετε έγραφε κάτι για And One και
Depeche Mode ομοιότητες και αυτός ήταν ένας πολύ καλός λόγος ν’ασχοληθώ.
Και, ω τι έκπληξη, οι Melotron δεν με απογοήτευσαν. Αμέσως πήραν τη θέση
τους στη συνείδηση μου ως ένα αξιοπρεπέστατο And One – clone band (ανώτεροι από
τους Dark Voices), με λιγότερη αίσθηση δεικτικού χιούμορ πάντως...Και ποιός
χρειαζεται And One clones? Εγώ! Αδυναμίες είναι αυτές...
Στην πορεία οι
Μelotron βελτιωνόντουσαν φτάνoντας στο δημιουργικο και εμπορικό peak τους με το
“weltfrieden”. Το επόμενο “sternestaub” όμως άρχισε να δείχνει φανερά τις
αδυναμίες του group. No evolution at all! Οι Μelotron εδειχναν εγκλωβισμένοι στα
στενά έτσι και αλλιώς όρια της synthpop αλλά και των δικών τους ακουσμάτων και
αναζητήσεων. Και μη μπορώντας να ελιχθούν και να ξεφύγουν από το γνώριμο ηχητικό
τους πλαίσιο, αποφασίζουν να κάνουν την κίνηση ματ: Το υποστηρίζουν!
Cliché!
Με
κόκκινα, bold και μεγενθυμένα γράμματα. Με περηφάνια και σιγουριά. Με
περιφρόνηση του τι συμβαίνει γύρω τους. Το νέο album των melotron είναι απλά το
νέο album των melotron! Το δηλώνουν ευθαρσώς με τον τίτλο που επέλεξαν και τους
αξίζουν credits μόνο γι αυτό. O Steve Naghavi των Αnd One είχε δηλώσει με το
χιούμορ που τον διακρίνει ότι δεν σκοπεύει ν’αλλάξει τον ήχο του συγκροτήματος
του μιας και ‘there are not many bands with so distinctive sound..we, depeche
mode, the cure…why change?” Φυσικά δεν βγαίνει επαγωγικά ότι οι melotron
ανήκουν σε αυτή τη κατηγορία, όμως παίζοντας σε αυτό το παιχνίδι με το ‘cliché”
βγαίνουν κερδισμένοι. Εβαλαν τα δυνατά τους και έγραψαν μια ντουζίνα καλά
electropop τραγούδια στο γνώριμο ύφος τους, με μερικά πιθανά hits όπως το
ευκολομνημόνευτο λόγω της DMικής (“it’s no good”) μελωδίας ‘halt mich
fest” , το δυναμικό ‘menschenfresse” που τους φέρνει πιο κοντά σε
group όπως οι Welle:Erdball και πάνω απ’όλα το “stirb fur mich” ως
προσπάθεια επανάληψης της επιτυχιας του “folge….”. με τα γυναικεία φωνητικά σε
πρώτο ρόλο και αυτό το eurovision ( oops!) song structure κολπάκι να σε
κερδίζει.
Εκεί που τα πράγματα γίνονται πιο ενδιαφέροντα είναι πρός το τέλος
του cd με το μυστηριώδες ''propaganda", όπου τα drum-patterns και τα
electronics δημιουργούν μια χαώδη ατμόσφαιρα συνοδευόμενη πότε από την
μελαγολική μελωδία του πιάνου και πότε από τα αγχωμένα φωνητικά του Kruger. To
ambient ταξιδάκι στα Βαλκάνια του "griechisch-roemisch" ξενίζει λίγο,
αλλά λειτουργεί τελικά απλά ως ένα τρίλεπτο ηχητικό διάλειμα για τη γνώριμη
ανάλαφρη melotronpop του "glaeserne zeiten" με κάποιες ινδικής προέλευσης
μελωδίες στα synths για γαρνιτούρα. Το "sandstrom" που κλείνει τον δίσκο
δεν ειναι τίποτα άλλο από μια "wannabe interesting and experimental but I
don't know how (did the horns and orchestral hits worked?) " αποφώνηση, που
όμως τελικά δεν αναιρεί το concept του album αλλά το επιβεβαιώνει! Cliché δεν
έχουν γίνει και οι ψευτοπειραματικοί επίλογοι?
Το "Cliché" ως δίσκος
πετυχαίνει και καταφέρνει να δώσει μια δυνατή ανάσα στη synthpop εν ετη 2005. Οι
Melotron αξιοποίησαν τις αρετές τους και μπόρεσαν να παρουσιάσουν την αδυναμία
ως προτέρημα με τρόπο πειστικότατο. Και να φανταστείτε δεν τους είχα ποτέ για
ιδιαίτερα έξυπνους...Το περιτύλιγμα έφταιγε I guess...και το
attitude...ok,ok..και το ριγέ παντελονάκι!
Rating: 7 / 10
Κώστας
Μπρέλλας
|
