|
|
Features 
|
|
Features
|
|
Written by Eva Me.
|
|
Monday, 02 April 2012 |
ATARI TEENAGE MOTHERFUCKIN
RIOOOOOOOOT!
Two
thousand........twelve! Του πήρε δυο-τρία
δευτερόλεπτα του Alec για
να συνειδητοποιήσει και ο ίδιος σε ποιο έτος βρίσκεται όταν μας το ούρλιαζε την
Παρασκευή στο Gagarin,
αλλά τελικά τα κατάφερε. 2012. Χωρίς Carl και Hanin
προφανώς. Να ξηγιόμαστε, μιλάμε για updated/upgraded[?] version τους. Το να μιλήσεις για τους
ATR όπως είναι σήμερα δεν είναι εύκολο πράγμα. Η
περσόνα του Alec
Empire και η εμμονή του να μιλάει
με τα ίδια λόγια για την κυβέρνηση, το σύστημα, την ελευθερία του λόγου και
τους φασίστες εδώ και κοντά είκοσι χρόνια έχει αρχίσει να γίνεται στην καλύτερη
μια χαριτωμένη και πιθανόν inspiring
σύγχρονη
εκδοχή του πήτερ παν και στην χειρότερη η γραφικότερη ενσάρκωση ενός
μπασταρδεμένου ‘10s αναρχισμού. Με λίγα λόγια δεν πείθει ακριβώς.
Από την άλλη η Nic
Endo, που κόλλησε στην αυθεντική
σύνθεση του γκρουπ το '96 και ξεχώρισε για την εντυπωσιακά παγερή και
ανέκφραστη βαμμένη άσπρη μάνγκα φάτσα της με το ρεζίστανς, αλλά και για τα κολλητά
δερμάτινα ρούχα της και τις ψηλοτάκουνες industrial μπότες της, καλείται τώρα να
βγει μπροστά από τα μηχανήματα και να αντικαταστήσει την Hanin Elias. Χμ...
|
|
Read more...
|
|
|
Features
|
|
Written by Βαγγέλης Γιαννακόπουλος
|
|
Tuesday, 20 March 2012 |
Ο αρκετός κόσμος που πήγε στο Gagarin για τους Electric Litany και
τους Tango with Lions, πήγε
αναζητώντας την ποίηση της βραδιάς. Η ασφάλεια του μπαρ και της φασαριόζικης
παρέας με ζωντανή ροκ υπόκρουση φτωχαίνει σαν δικαιολογία για το ότι
παρευρίσκεται εκεί κάποιος. Πολλοί γέρνουν το κεφάλι τους στον ώμο της μουσικής
όλο και πιο εύκολα, εμπιστεύονται τα κλειδιά της καρδιάς τους σ'αυτήν όλο και
πιο δύσκολα. Η σχέση μεταξύ των μουσικών στη σκηνή και του κόσμου από κάτω,
είναι κάθε φορά λίγο πιο στριφνή, πιο απότομη, πιο απρόβλεπτη. Δύσκολοι καιροί
για καλλιτέχνες, ευκαιρία για διασκεδαστές. Πώς «απευθύνεσαι» στο μισοάδειο
βλέμμα του από κάτω που χάνει κάθε μέρα
λίγη απ'την εμπιστοσύνη του στη συγκίνησή του; Είχε σημασία ότι οι μουσικοί που εμφανίστηκαν στη σκηνή την Πέμπτη,
ήταν σαν κι εμάς, το ξέρουν καλά και το βλέμμα, και την ανάγκη του. Απ'το πρώτο
κομμάτι που ακούστηκε μετά τις 10, μέχρι τον τελευταίο ήχο ώρες μετά, το
χειροκρότημα αυξανόταν άξια, προς κάποιους που αφιερώθηκαν στο να στρέψουν τα
μάτια μας στη φανταστική, τη μισοπεθαμένη ονειρική όψη της γνωστής
πραγματικότητας. Όποιος χάθηκε σ'αυτήν, κατάλαβε ευτυχής ότι τελικά δεν
εξαρτιόταν τόσο από εκείνους...
|
|
Read more...
|
|
|
Features
|
|
Written by Γιάννης Ορ. Παπαδημητρίου
|
|
Tuesday, 21 February 2012 |
Το
1981 ο Ronald Reagan εκλέχθηκε πρόεδρος των
Ηνωμένων Πολιτειών. Το ένα εκ των δύο ιερότερων συμβόλων του νεοφιλελευθερισμού
- ένα για κάθε πλευρά του Ατλαντικού - είχε αποκτήσει πλέον θεσμική εξουσία την
οποία επικύρωνε η πολιτιστική ριζοσπαστικοποίηση του αμερικάνικου εθνικισμού. Ο
εθνικισμός αυτός, έμεινε αγκάθι στην διαμόρφωση του αμερικάνικου πολιτικού
πεδίου μέχρι και σήμερα όπου τα occupy κινήματα ενδέχεται μέσω
ζυμώσεων να οδηγήσουν στην υποστολή των σημαιών, επανοηματοδοτώντας τις όχι πια
ως λάβαρα της οργανικής σύνθεσης του έθνους, αλλά ως καλύμματα του πολέμου που
μαίνεται κάτω από τους εθνικούς ύμνους. Πίσω απ' τις κραυγές "America! America!" ένας οδοστρωτήρας
καταστολής και εξαθλίωσης διαμόρφωνε αυτό που η κοινή γνώμη σήμερα
αντιλαμβάνεται ως ιδανικό πολίτευμα: έναν σκληρότατο καπιταλισμό, μία άγρια
πολιτεία - Savage Republic...
|
|
Read more...
|
|
|
Features
|
|
Written by Γιάννης Ορ. Παπαδημητρίου
|
|
Monday, 13 February 2012 |
Απο την αλλαγή της χιλιετίας, ένα
φάντασμα πλανάται πάνω απ' τον κόσμο - το φάντασμα του rock 'n' roll. Όλες
οι πολιτιστικές δυνάμεις των καθεστώτων των ηπείρων έχουν συνασπισθεί σε ιερή
συμμαχία εναντίον του: καρεκλάδες και θιασώτες του R 'n' B, ψεύτικοι
mc's και κήρυκες
της γαλήνης, εντεχνάδες, νεορεμπέτες, χίπηδες και φασέοι. Τι μπορούν να κάνουν
όλοι αυτοί όμως όταν η μηχανή του rock 'n' roll βρίσκεται
σε ασταμάτητη λειτουργία, όταν δεν παύει να δημιουργεί underground κοινότητες
και αισθητικές αξίες μέσα από τα βαριά ρυθμικά και τις γρατζουνιστές κιθάρες; Μια τριπλέτα αυτού του αχαλίνωτου
φαινομένου με δύο εγχώρια σχήματα και έναν αμερικάνο φίλο είχε την ευκαιρία να
απολαύσει ένα επαρκώς γεμάτο An Club.
Ή καλύτερα ένα απρόβλεπτα γεμάτο An Club, που οι εικόνες του φαντάσματος των τελευταίων δεκαετιών, οι
αφίσες ιστορικών συναυλιών, κοσμούν τους τοίχους του δίνοντας στο σύμβαν
ιστορικότητα...
|
|
Read more...
|
|
|
Features
|
|
Written by Βαγγέλης Γιαννακόπουλος
|
|
Monday, 13 February 2012 |
Τελικά τι περίπτωση είναι οι Fall;
Μ'αρέσουν ή δε μ'αρέσουν; Θα αποκτήσω ποτέ όλη τη δισκογραφία τους ή μου αρκούν
αυτά που έχω; Έχει νόημα να συζητήσω ποια περίοδός τους είναι η καλύτερη, ή
είναι το ίδιο με το να ψάχνεις κουπλέ και ρεφραίν στα κομμάτια τους; Είναι οι
συναυλίες τους στις καλύτερες που έχω δει ή απλά αποδεχόμαστε όλοι την τρέλα
τους και μεθάμε στη σκηνική κοροϊδία τους; Σοφός ή αιώνια ακατανόητος παλαβός ο
Mark E. Smith; Ξέρει για τι πράγμα μιλάει αυτός ο τύπος ή απολαμβάνει
την ασυλία της παραξενιάς και του θρύλου του; Πώς τον αντέχει η Ελενίτσα; Έχει νόημα να
αναρωτιέμαι; Μάλλον όχι, αλλά ο μόνος τρόπος για να καταλήξω κάπου είναι να συνεχίσω
να παίρνω τους δίσκους τους, να πηγαίνω σε κάθε συναυλία τους, να ψάχνω να βρω
μια γκριμάτσα που να προδίδει κάτι σαν απάντηση για όλα αυτά στη μονίμως
στραβωμένη φάτσα του. Ήταν άλλη μια συναυλία των Fall, μετά από άλλη μια κυκλοφορία τους,
κι όλα ήταν διαφορετικά και όλα ίδια όπως είχε περίπου πει ο μακαρίτης o John Peel...
|
|
Read more...
|
|
| << Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>
| | Results 6 - 10 of 334 |
|