|
 Προβλέψεις σοβαρών
επιστημόνων αγνώστου ειδικότητoς λένε πως σε εκατό χρόνια
από τωρα οι πόροι του πλανήτη θα έχουν εξαντληθεί άνευ σημασίας καθώς οι
εξελίξεις στους συγκλίνοντες τομείς της βιολογίας, της χημείας και της
ρομποτικής ανοίγουν διόδους για την εύρεση του ανθεκτικού μετα-μεταμοντέρνου
όντος με όλες τις καλωδιακές του απολήξεις. Η ανάπτυξη της stealth αεροναυπηγικής σε πλήρη συμφωνία με την ψηφιακή
αναπαραγωγή χωροχρόνων θα παραγεί την Νέα Επικοινωνιακή Ύπαρξη
επανακαθορίζοντας την γραμμική ζωή και κατ' επέκταση την αντίληψη της
εργασιακής απασχόλησης. Στην Σινγκαπούρη, παγκόσμια πρωτεύουσα, λίγα τετράγωνα
από την πλατεία Steve Jobs, στο τελευταίο παράνομο μπαρ που έχει ξεφύγει από την
εποπτεία της Επιθεώρησης Υγειούς Ζωής, θα παίζουν ολογράμματα των Sun City Girls. Και
θα καπνίζουν...
|
|
Read more...
|
|
 Σαββατόβραδο, ένα μισαωράκι μετά
τις 9 που είχε ανακοινωθεί ότι θα άνοιγαν οι πόρτες, μπαίνω αγχωμένη -μήπως
ξεκίνησε πάλι νωρίτερα η συναυλία (μεγάλη ιστορία)- σ'ένα σχετικά «χαλαρό» Gagarin. Ο κόσμος, κεφάτος
και πολύχρωμος, είχε ήδη αρχίσει να βολεύεται σε σκαλοπατάκια και παρεάκια, με
τα μπυρο-ουισκάκια του. Αυτά τα τελευταία μπορεί να ήταν κιόλας απαραίτητα για
να ζεσταθεί το κλίμα, μιας και οι Black Heart Procession είχαν ανακοινώσει στο δελτίο τύπου ότι θα μας παρουσίαζαν τη... «γυμνή
αλήθεια» τους. Δεν ξέρω κατά πόσο η εικόνα των Pall Jenkins και Tobias Nathaniel όπως τους γέννησε η μαμά τους
αποτέλεσε επιπλέον κίνητρο για κάποιους, πάντως η προσέλευση του κόσμου γινόταν
όλο και πυκνότερη όσο περνούσε η ώρα, για να καταλήξει σ'ένα ικανοποιητικά
γεμάτο Gagarin. Αναμενόμενη η προσέλευση εδώ που τα λέμε, μιας και πέρα απ'την
δικαιολογημένη αδυναμία που τους έχουμε, είμαστε και σαν κοινό γνωστοί «ψυχοπονιάρηδες»
και fans της μελοδραματικής μαυρίλας (και
καλά κάνουμε δηλαδή. Εμ τι;)...
|
|
Read more...
|
|
 Για να
πω την αλήθεια, θα μου μείνουνε λίγα και συγκεκριμένα πράγματα από αυτή τη
συναυλία. Ένα είναι το καταστροφικό
παιχνίδι με τον ήχο που έκανε τις ρετρό ηλεκτρονικές συνθέσεις των Detachments να
μοιάζουν περισσότερο με προχειροφτιαγμένη φασαρία, άλλο τα τρία μέλη του
συγκροτήματος να εξαφανίζονται σιγά σιγά μέσα στον πολύ καπνό από τα τσιγάρα
των λίγων αλλά φανατικών καπνιστών φίλων τους. Πότε ήταν βέβαια εύκολη υπόθεση
για ένα νέο group ένα live σε
μικρό αθηναϊκό club; Προσπάθησαν κι αυτοί να αποδώσουν όσο καλύτερα
γινόταν τα κομμάτια τους, ίσως όχι σίγουροι για το πώς γίνεται αυτό, οπότε σε
ρηχά νερά τους βάλαμε, εκεί κινήθηκαν κι αυτοί και το πάρτι αναβλήθηκε για όταν
έρθουν καλύτερες μέρες για όλους. Μας άφησαν πάντως αρκετές φωτογραφίες με
πόζες του τραγουδιστή εντυπωσιακά βγαλμένες από την καλύτερη αναπαράσταση των
προσωπικών ιδιαίτερων σόου του Curtis. Νομίζω ότι τις χαζεύω περισσότερη ώρα απ'όση
χρειάζεται για να μαζέψω τις εντυπώσεις μου από το live της
Παρασκευής...
|
|
Read more...
|
|
 Ίσως
να αιωρούμαστε μέσα σ'ένα κουτί, όπως ο Han Solo στον Πόλεμο των Άστρων....
Το παραπάνω εκφράζεται ως τρελή-σουρεαλιστική επιθυμία για μελλοντική συναυλία των Detachments και σίγουρα δεν είναι άμεσα πραγματοποιήσιμη. Σαν φαντασίωση όμως έχει όλα εκείνα τα ρετρο-φουτουριστικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν και τον ήχο του συγκροτήματος. Οι Detachments ήταν η έκπληξη της περυσινής χρονιάς, κυκλοφορώντας το καλύτερο ντεμπούτο album του 2010 κατά τη γνώμη μου. Νοσταλγικός minimal wave ήχος, αναλογικά synths και ρυθμοκούτια, στοιχειωμένη η Factory στο background. Μιλάμε με τον συνθέτη και τραγουδιστή της μπάντας, Sebastien Marshal, o οποίος μας λέει για το παρελθόν και το μέλλον του Λονδρέζικου πλέον συγκροτήματος, ενώ δεν διστάζει να εκφράσει τον θαυμασμό του για τον Martin Gore, τον David Bowie, τους Joy Division και τους My Bloody Valentine. Και σε μια κουβέντα με ένα γνήσιο τέκνο του Manchester, δεν θα μπορούσαμε να μη μιλήσουμε και για ποδόσφαιρο...
|
|
Read more...
|
|
 Για την επανασύνδεση των Monochrome Set έμαθα πέρσι το
καλοκαίρι. Ήμουν στην Αγγλία, όπου και την τελευταία μέρα της παραμονής μου και
καθοδόν προς το αεροδρόμιο, η φίλη μου που με φιλοξενούσε γύρισε και μου είπε
ότι πρώτο όνομα στο φετινό London Pop
Fest θα είναι οι Monochrome Set. Oι επτά ώρες καθυστέρηση που πέρασαν με εμένα
αποκλεισμένο στα duty free του Heathrow, οι μηδέν ώρες ύπνου το προηγούμενο
βράδυ, καθώς και το κοριτσάκι που, όταν κάποια στιγμή ετοιμαζόμασταν να μπούμε
στο αεροπλάνο, μ' έδειχνε τρομαγμένο στη μητέρα του, με απέτρεψαν από το να
αφιερώσω περισσότερο χρόνο στο εξαιρετικό αυτό νέο. Ξυπνώντας την επόμενη μέρα (επιτέλους) στο σπίτι
μου, τσέκαρα μεταξύ σοβαρού κι αστείου τις τιμές των εισιτηρίων για τις μέρες
του λονδρέζικου φεστιβάλ, αλλά κατέληξα ότι πιο πιθανό θα ήταν να καλέσω τους
ίδιους τους Monochrome Set στην Ελλάδα και να τους κλείσω χώρο για ένα live
πάρα να ξενιτευτώ για ακόμα μία φορά στην Αγγλία. Τη σκέψη αυτή απ' ότι φάνηκε
την είχε κι άλλος και για καλό δικό μας, και σε αντίθεση με μένα, την
πραγματοποίησε...
|
|
Read more...
|
|
|
<< Start < Prev 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 Next > End >>
|
| Results 51 - 55 of 334 |
