|
|
Features 
|
 Η αλήθεια είναι ότι στην αρχή τους προσέγγισα κάπως διστακτικά, σαν άλλη μια μπάντα νεαρών από το Ηνωμένο Βασίλειο που ξαφνικά ακούγεται σκοτεινιασμένη και βουτηγμένη σε μια ακατανόητη για την ηλικία τους 80's θολούρα. Ποιος χρειάζεται στην δεκαετία που έρχεται κομήτες τύπου Bravery, κι αν οι συγκρίσεις με τους Editors ήταν τραβηγμένες, τι να πεις όταν ο τύπος αναφέρει στο άκουσμά τους τεράστιες μπάντες όπως οι Joy Division και οι Echo & the Bunnymen... Οι White Lies τελικά με κέρδισαν, με ένα πολύ καλό ντεμπούτο και σεμνότητα αντιστρόφως ανάλογη με το hype που δημιουργήθηκε σε ελάχιστο χρονικό διάστημα γύρω από το όνομά τους. Tην Πέμπτη 19 Ιουνίου θα τους δούμε ζωντανά στην Αθήνα στα πλαίσια του Ejekt festival μαζί με Pixies, Editors, Starsailor και είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με τον Jack Lawrence-Brown, ντράμερ του Λονδρέζικου συγκροτήματος, ο οποίος εκτός των άλλων μας έφτιαξε και ένα πραγματικά πολύ ωραίο mixtape. Διαβάστε παρακάτω τον τρόπο με τον οποίο εκθειάζει τον Nick Cave και πόσο δυσκολεύτηκε να διαλέξει μεταξύ Depeche Mode και The Cure, σε μια αποκλειστική συνέντευξη στο Postwave.gr...
|
|
Read more...
|
|
Η συναυλία των Horrors στο Gagarin μου θύμισε τη συναυλία που είχαν δώσει οι Muse στο Ρόδον, πριν χρόνια. Οι Muse τότε κατά το μουσικό τύπο
ήταν καταξιωμένοι και ανερχόμενοι μαζί. Βέβαια στις μέρες μας τα πράγματα
καταφέρνουν να τρέχουν πολύ πιο γρήγορα απ'ότι στο 2002, και οι Horrors καταξιώθηκαν απ'την πρώτη
κυκλοφορία. Καταλάβαινες πάντως και στις δύο περιπτώσεις ότι οι συνθηκες
χρονικά και δημιουργικά απ'την άποψη των συγκροτημάτων, ήταν κατάλληλες για να
γίνει μια σπουδαία συναυλία. Επίσης η βραδιά στο Ρόδον είχε εξελιχθεί σε
συνάντηση όλου του alternative κόσμου, με συγκινητική 90's ατμόσφαιρα, και δυνατή
συμμετοχή από ενθουσιώδη 16χρονα με μπλουζάκια όποιου συγκροτήματος μπορείτε να
φανταστείτε. Προχθές το ενδυματολογικό κομμάτι είχε την τιμητική του, φαίνεται
ότι πολλοί ήταν εκείνοι που καθώς κοιτάζονταν στον καθρέφτη του σπιτιού τους
πριν φύγουν σκέφτηκαν «τους Horrors θα δω, ας προσθέσω και κάτι ακόμα». Το συγκρότημα
απ'το Essex άλλωστε έχει εντάξει το προσεγμένο αναχρονιστικό στυλ με μεγάλη προσοχή
στο show του. Τελειώνοντας τον άτυπο -καλά,μπορεί και άχρηστο- συσχετισμό, και οι
δύο συναυλίες κράτησαν περίπου μια ώρα, ξεκίνησαν και τελείωσαν μέσα σε
αδιάκοπη ένταση και φασαρία, και τον κόσμο να φεύγει ξαναμμένος και
κατευχαριστημένος..
|
|
Read more...
|
|
|
 Spiritual Front, Rome, Mani Deum, Glimmer Void - live report από το 1ο Absinthe festival στην Αθήνα, φωτογραφίες και συνεντεύξεις με τις μπάντες!
Λίγο το ταξίδι στον πολυαγαπημένο μου Βορρά και το
τριήμερο του Αγίου Πνεύματος, λίγο οι διάφορες αβαρίες που επιμήκυναν την
«εκτός των τειχών» παραμονή μου, έφτασα να παραδίδω το κείμενο μου
αργοπορημένη... πάμε όμως να εξιστορήσουμε τα γεγονότα της 6ης του
Ιούνη! Ήταν μια νύχτα αυτή που την περίμενα με λαχτάρα κι όμως τα κατάφερα να
φτάσω στο ΚΥΤΤΑΡΟ αρκετά μετά τις 21:00. Ευτυχώς για μένα, οι Glimmer Void
ξεκίνησαν γύρω στις 10 παρά. Αυτό βέβαια ήταν εκτός προγράμματος και κάτι που
θα «κόστιζε» όπως θα σας εξηγήσω στη συνέχεια και θα δυσαρεστούσε,
δικαιολογημένα, κάποιους από τους παρευρισκομένους...
|
|
Read more...
|
|
Το πρώτο μου WGT, ένα όνειρο ζωής εκπληρώθηκε. Μια μεγάλη γιορτή, όπου, σε συνδυασμό με τουρισμό (ωραία η Λειψία, ακόμα πιο ωραία η Δρέσδη) και καλή παρέα (γνωστούς που περίμενα και άλλους που συνάντησα στην τύχη), είδα ένα σωρό αγαπημένα συγκροτήματα:
Πρακτικές Συμβουλές για τυχόν νέους
Για όσους δεν έχουν ξαναπάει, μερικές κουβέντες που θα βοηθήσουν να δείτε κάνα συγκρότημα παραπάνω την επόμενη φορά:
1.Την πρώτη μέρα πρέπει να περιμένετε στην ουρά για το βραχιολάκι και το πρόγραμμα. Αυτό παίρνει πάνω από μισάωρο, καλύτερα να το έχετε κάνει από το πρωί αν μπορείτε.
2.Οι Γερμανοί είναι Γερμανοί με τα όλα τους. Η μεγαλύτερη καθυστέρηση που είδα ήταν 20 λεπτά. Οπότε αν θέλετε να δείτε ένα συγκρότημα από την αρχή, καλό είναι να είστε στο χώρο κάνα 10λεπτο πριν μέχρι να περάσετε τις ουρές (χωρίς να μετράω την ουρά για το βραχιολάκι).
3.Φροντίστε να βρείτε ξεχωριστή ώρα για το merchandise και γενικά για τα ψώνια στο χώρο. Το "εντάξει θα κάνω μια γύρα μεταξύ των συγκροτημάτων" είναι δύσκολο, και τα μαγαζάκια πολλά.
4.Τα τραμ της γραμμής 11, που πηγαίνει στο Agra Halle, το Werk II, το Anker και γενικά και άλλους συναυλιακούς χώρους είναι πολύ τακτικά ως πολύ αργά (3 και). Στις υπόλοιπες γραμμές, όμως, έχουν τα κανονικά ωράρια (με εξαίρεση κάτι έξτρα νυχερινά γύρω στη 1, που φεύγουν από το σταθμό), άρα, αν θέλετε να κάνετε κάποια γρήγορη αλλαγή μετά τις 11 το βράδυ, πάρτε ταξί (οι αποστάσεις είναι μικρές, δεν κοστίζει τρελά)..
|
|
Read more...
|
|
 Κάτι που παλαιότερα δεν χρειαζόταν ούτε
δευτερόλεπτο σκέψης, μου πήρε κάμποσο καιρό να αποφασίσω αν θα προμηθευτώ το
εισιτήριο που αντιστοιχούσε σε πάνω από 2 μεροκάμματα βασικού μισθού για να
παρακολουθήσω ζωντανά τους AC/DC. Με πρόχειρους
υπολογισμούς έχουμε και λέμε: Angus Young (ετών 54), Brian Johnson (ετών 62),
Malcolm Young (ετών 56), Cliff Williams (ετών 60) και Phil Rudd (ετών 55). Το σύνολο μας
κάνει 287 έτη πάνω στη σκηνή, 16 studio albums και 34 χρόνια δισκογραφικής παρουσίας.
Μόλις πέντε μέρες πριν τη συναυλία, με το εισιτήριο στην κωλότσεπη πλέον άρχιζα
να βάζω όλες τις απορίες μου σε μια σειρά: πώς είναι δυνατόν ένα συγκρότημα με
τόσο ηλίθιο στίχο, με καθαρά σεξιστικό προφίλ, με έναν τύπο που αντί να
τραγουδήσει νιαουρίζει σαν γάτα που της πάτησαν την ουρά, με ένα setlist που είναι πάντα τυποποιημένο,
με λεπτομερώς υπολογισμένη την κάθε τους κίνηση, πώς είναι δυνατόν να έχουν
κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον γι' αυτούς στον πλανήτη ολόκληρο και να αγχώνουν
τους μουσικόφιλους μην τυχόν και δεν βρουν εισιτήριο για μια συναυλία τους?
|
|
Read more...
|
|
| << Start < Prev 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 Next > End >>
| | Results 171 - 175 of 324 |
|
